อนุทิน #133958

 

“อ้อแอ้ อาราเล่”

 

 

                โอ๊ะ โย๊ะ โหยววววววววววววว .....  จากเด็กผู้หญิงช่างพูดคนนึง เติบโตขึ้นมาในครอบครัวปานกลาง ในจังหวัดกรุงเทพฯ ชีวิตของเธอแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย  นอกจากตั้งใจเรียน และมีความสุขกับเพื่อน ๆ ในวัยเดียวกัน  นอกจากการตั้งใจเรียน และมีความสุขกับเพื่อน ๆ ในวัยเดียวกัน พ่อทำงานช่างภาพอิสระ มีสตูดิโอเป็นของตัวเอง รับงานต่อครั้งก็สามารถดูแลครอบครัวเราให้สบายไปได้อีกหลายเดือน แม่เป็นแม่บ้าน ทำกับข้าว ดูแลบ้าน ดูแลลูก 2 คน  มีดิฉันกับน้องชาย ดูไปแล้วครอบครัวเราดูเป็น ครอบครัวที่มีความสุขมาก ๆ ดิฉันเองได้นิสัยรักอิสระจากพ่อมาเยอะ จนบางทีอาจจะเหมือนเป็นคนติสในบางครั้ง โดยทั่วไปแล้ว จะเป็นคนร่าเริง แจ่มใส อัธยาศัยดี เข้ากับคนอื่นได้ง่าย ไม่ชอบเห็นใครมีความทุกข์ แต่พอถึงเรื่องของตัวเอง แค่มีเรื่องมากระทบจิตใจ ดิฉันจะกลายเป็นอีกคนไปเลย เก็บตัวอยู่เงียบ ๆ คนเดียว ครุ่นคิด วิเคราะห์เพื่อหาทางออก ยิ่งตอนที่ได้ทราบว่า พ่อกับแม่ต้องการแยกกันอยู่ เป็นช่วงที่เศร้าที่สุด ไม่ร่าเริง ไม่พูดกับใคร นิ่ง ซึมไปเลย ถือเป็นช่วงที่ทรมาณที่สุดในชีวิต จนกระทั่งได้มาภูเก็ต เหมือนเป็นการพักรักษาบาดแผลในใจนั้น ทำให้ เรียก “อ้อแอ้” คนเดิมกลับมาได้

               อาราเล่  หุ่นยนต์ที่ DR. สลัมป์ สร้างขึ้น เนื่องจากสร้างหัวขึ้นมาก่อน ทำให้อาราเล่ เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ได้จากทีวี เท่านั้น จากการจ้องมองทีวีทั้งวัน ทำให้อาราเล่สายตาสั้น และต้องสวมแว่นตา อาราเล่ ชอบทำตัวเลียนแบบนักมวยปล้ำในทีวี มีความสามารถพิเศษคือ มีพลังอันแข็งแกร่ง วิ่งเร็ว แต่ด้วยความที่เธอเป็นหุ่นยนต์ ไม่ว่าจะทำอะไรทำให้คนในหมู่บ้าน เดือดร้อนเสมอ  อาราเล่ ชอบเล่นอุนจิ แล้วพูดว่า “จิ้ม จิ้ม จิ้ม” อาราเร่ มีนิสัยร่าเริง อัธยาศัยดี มีน้ำใจ ชอบช่วยเหลือผู้อื่น

               ถ้าจะเปรียบดิฉัน กับ อาราเล่แล้ว ลึก ๆ เรามีความเหมือนกันตรงที่ อัธยาศัยดี มีน้ำใจ สนุกสนาน ร่าเริง ยิ้มง่าย เข้ากับคนอื่นได้ง่าย  ถึงแม้ว่า อาราเล่ จะมีความโหดร้าย ชอบทำลายข้าวของ แต่อาราเล่ก็มีมุมที่น่ารัก สดใส ร่าเริง ส่วนความแตกต่างของดิฉันกับอาราเล่ ถึงแม้ดิฉันจะเป็นคนมีนิสัยดุ ไปบ้าง แต่ก็ไม่ชอบทำลายข้าวของ เมื่อถึงเวลาที่โกรธใครจิง ๆ จะเลี่ยงหายไป ไม่พบเจอคนที่โกรธสักพัก เพื่อรักษาความรู้สึกเอาไว้ แล้วก็ จะหายโกรธไปเอง กลับมาเป็นคนสนุกสนานเหมือนเดิม 

               การที่คนเรา มีอุปนิสัยที่ไม่เหมือนกัน  มาจากการที่แต่ละคนมีการเลี้ยงดูที่แตกต่างกัน ในแต่ละครอบครัว ความแตกต่างทางสังคม และองค์ประกอบรวมอื่น ๆ ที่คอยหล่อหลอมคนเราให้มีความต่างกัน ไม่ว่าจะเป็น ฐานะ การศึกษา สังคมรอบด้าน การทำงาน เพื่อนร่วมงาน และอื่น ๆ ที่รายล้อมรอบตัวเรา แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดในนิสัยของคนทุกคน  ก็ย่อมมีทั้ง ด้านดี และด้านลบ และเราทุกคนก็แสดงออกมาแตกต่างกัน แต่อย่างไรก็ตาม ไม่ว่า คนเราจะมีนิสัยแบบไหน สิ่งที่จำเป็นที่จะต้องมีในทุกคนคือ คุณธรรม และความดี ที่สมควรมีมากกว่า ด้านลบ สุดท้ายแล้ว ความดี ก็จะสามารถเอาชนะทุกอย่างได้  สิ่งที่เราควรดำรงเอาไว้ ให้มากที่สุด คือ ความดี ที่มีอยู่ในใจของคนเรานั่นเอง

    น.ส.  พิจิกานต์   ธราพร   เลขที่ 34

     คณะ  นิเทศศาสตร์บัณฑิต

 

 

 

 

              

              

เขียน:

ความเห็น (0)