อนุทิน #130528

ส่งเพื่อนลงเรือล่องเจ้าพระยา แล้วเราก็ขอจรกลับบ้านเรา

หลังปีใหม่แล้วค่อยเจอกัน รักษาสุขภาพให้แข็งแรงไว้นะเพื่อนรัก

แวะซื้อน้ำขิง งาดำปั้นสิบ น้ำงาดำ และน้ำเต้าหู้ไม่เติมน้ำตาล

ถึงบ้านก็จัดให้มันลงไปอยู่ในถ้วย ส่งให้พ่อบ้าน

แล้วมานั่งจิบน้ำขิงอุ่นๆปล่อยให้ใจล่องลอยย้อนอดีต

คิดถึงความน่ารักของเพื่อนแต่ละชีวิต

นับเป็นเรือชีวิตลำใหญ่ 40 ปี บนเส้นทางการเดินทางของ 100 กว่าชีวิต 

ถ้าเขียนเรื่องเล่า กี่สิบปีถึงจะหมดครบทุกคน

อีก 100 กว่าชีวิตไม่ได้เดินทางมาร่วม

ในร้อยกว่าชีวิตเดินทางล่วงหน้าไปเฝ้าพระอินทร์ก็หลายคนแล้ว

ฉันไปไม่ทันงาน แต่เพื่อนๆออกจากงานมารอรับที่ห้างใหญ่ก่อนลงเรือ

เราทานอาหารไปสนทนากันไป แต่ฉันกินเจ เพื่อนกินชอ

เราใช้เวลาเบิกบานหัวใจรำลึกถึงวัยเด็กวัยรุ่น และข้ามวัยทำงานมาที่วัยเตรียมตัวเกษียณบ้างวัยหลังเกษียณบ้าง

ช่วงอายุของพวกเราเพียงแค่หมู่เดียวก็เลี้ยวฉลองการวางงานไปแล้วไม่ต่ำกว่า 5 ครั้ง

เราต่างโชคดีที่ได้เป็นเพื่อนต่างวัยกันเล็กน้อยตั้งแต่ยังเด็ก

และมีกุนซือที่ปรึกษาการทำงานมาตลอดแต่พวกเรามันพวกหัวแข็งไม่ค่อยหาใครต่อให้เป็นเพื่อนก็เห่อะ

ก็ไม่ต้องการเห็นเพื่อนทุกข์ใจ ยุ่งยากใจไง 

ในกลุ่มของเราจะมีเพื่อนเกษียณราชการในอีก 7 และ 8 ปีข้างหน้าอีก 2 คน

ไม่ใช่เพราะเขาอ่อน แต่เพราะเขาแก่เรียนได้ดีในวงการที่สามารถต่ออายุราชการได้นานถึง 7 ปี

ลูกถามว่าอาชีพอะไรคะคุณแม่...

อยากบอกลูกว่าเป็นอาชีพที่ลูกเคยบอกว่า"หนูเบื่อการอ่า่นการท่องและการวิเคราะห์ไงจ๊ะ"

คิดถึงเพลงเก่าจัง

"ล่องลอยนาวา ฟ้างามเหลืองอร่ามเรืองรอง แสงจันทร์ส่งล่องตามสายชล พวกเราทุกคนเริงร่า....."

 

เขียน:

ความเห็น (3)

อ่านแล้วอบอุ่นใจมากนะคะ…

 ดร. พจนา แย้มนัยนา

ความรักและสายสัมพันธ์ที่ดีในวัยเรียนก็เติบโตไปตามกาลเวลา

การได้ร่วมกิจกรรมเรียนรู้ และสร้างสรรค์สังคมในอดีต

ก็มีส่วนให้พวกเราผูกพันกันแม้เวลาจะนานแค่ไหนค่ะ

นอกเสียจากตามหากันไม่เจอก็ถือเสียว่าทำบุญกันมาเพียงนั้น