อนุทิน #129253

  • ๑๓ กันยายน ๒๕๕๖ ครูกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยจัดทัศนศึกษาโครงการค่ายวิชาการ "สมบัติวรรณคดี"
    โดยพานักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ไปทัศนศึกษาที่ "อุทยานพระบรมราชานุสรณ์พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย"
    จังหวัดสมุทรสงคราม และุอุทยานหุ่นขี้ผึ้งสยาม จังหวัดราชบุรี
  • จาก "สยามนิรมิตสู่อุทยานหุ่นขึ้ผึ้ง" สองวันที่เดินทางทัศนศึกษาทำให้เห็นการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมทั้งในด้าน
    การสร้างบ้านเรือน รากเหง้าความเป็นไทย ซึ่งอนาคตอาจเหลือเพียงตำนานการเล่าขาน อดคิดถึงประเทศภูฏานไม่ได้
  • ประเทศภูฏานคำนึงถึง "ความสุขมวลรวมของประชาชน" คือ ๑. มีเศรษฐกิจแบบพึ่งตนเอง ๒. ไม่เป็นหนี้เป็นสิน
    ๓.รักและหวงแหนธรรมชาติ ป่าไม้ ๔. มีธรรมาภิบาลหรือการปกครองที่เป็นธรรม

    (แนวพระราชดำริสมเด็จพระราชาธิบดีภูฏานรัชกาลที่ ๔)
  • ถึงวันนี้ประเทศไทยกำลังเดินไปทางไหน "อย่าว่าแต่การสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ทางวัฒนธรรมแม้แต่การอนุรักษ์ยังไม่ยั่งยืน"
  • ไม่อยากเห็นการหวนไห้หาอดีตเหลือไว้แต่รอยอาลัย  ความหวังคงอยู่ที่เยาวชนไทยที่ผู้ใหญ่ต้องสร้างจิตสำนึกรักชาติและ
    ภาคภูมิใจในความเป็นประเทศเล็ก ๆ ที่ไม่ตกเป็นทาสทุนนิยมสามาย์โดยเริ่มต้นที่ตนเอง

                                                                                 ธรรมทิพย์
                                                                             ๑๔ กันยายน ๒๕๕๖


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (3)

เพราะพอเพียงทางใจ…จึง (มี) เพียงพอทางวัตถุ…

ผมยังคิดถึงวัฒนธรรมทางด้านภาษาที่บ้านอยู่เลย เห็นเด็กนร.พูดกลางกันมาก อดเป็นห่วงไม่ได้เหมือนกัน

เห็นด้วยกับคุณจัตุเศรษฐธรรมเป็นอย่างยิ่งค่ะ ภาษาถิ่นใกล้สูญหายน่าเป็นห่วงนะคะ คุณพี่หนาน