อนุทิน #128137

เช้าไปมอบรางวัลให้นักเรียนและคุณครูโรงเรียนวัดใหญ่

กลับโรงพยาบาล ซูเน่โทรนัดรับจิตอาสาต่างประเทศ

ลงพื้นที่ทำงานกับโรงเรียนขนาดเล็กวันที่ 5

เยี่ยมผู้ป่วยผ่าตัดสมอง วันนี้ยิ้มได้แล้ว

พอได้ยินว่ามาเยี่ยมก็พยายามเอี้ยวคอมองแล้วยิ้มหน้าแดง

แถมร้องไห้ด้วยดีใจก็อดกอดไม่ได้

อ่ะวันนี้ขยับมือโชว์กอดตอบแต่ไม่ถึงมือตกเสียก่อน 

สงสารจัง ดีที่พยาบาลผูกข้อมือไว้กับเก้าอี้

ร้องเพลงให้ฟัง ตาวาวเลย พยายามยิ้ม

เลยได้ไอเดีย คนป่วยชอบร้องเพลง

เดี๋ยวจะนัดกันไปร้องเพลงคาราโอเกะและเต้นรำให้ดู

ได้รับทราบทุกข์จากลูกสาวว่าคุณหมอเจ้าของไข้จะให้กลับบ้านไปดูแลต่อที่บ้าน

และยังแนะนำให้ไปทำกายภาพอีกรพ.หนึ่ง

ยังไม่ทราบเหตุผล ถึงทราบก็ไม่พูด

ญาติบอกว่านักกายภาพคนหนึ่งบอกว่าจะไปทำให้ที่บ้าน ฟังแล้วรู้สึกดี

ญาติเล่าต่อว่า ต้องจ่ายให้เขาชั่วโมงละ 700 บาท จึงจะไปทำให้ที่บ้าน

ใจเหี่ยว นี่ใจเราจะบานจะเหี่ยวอยู่อย่างนี้มันไม่ถูกต้องฝึกฟังเฉยๆ

ได้สติ จึงถามว่านักกายภาพบอกไหมว่าจะทำอะไรให้บ้าง

ญาติบอกว่าจับแขนขึ้น และลง จับขาขยับ และให้คนป่วยพยายามทำเอง

ไปปรึกษาพยาบาล ว่าเราจะช่วยญาติผู้ป่วยให้เรียนรู้วิธีทำกายภาพโดยขอให้ทางกายภาพให้คำแนะนำได้ไหม

น้องพยาบาลตอบว่าได้พร้อมให้คำแนะนำ ไปติดต่อเก้าอี้สำหรับผู้ป่วย แต่ก่อนเห็นมีบริการให้ยืม

ทางสังคมบอกว่าตอนนี้ไม่มี ทุกอย่างยากไปหมด ไม่เป็นไร ยังมีเวลา 

ไปดูวิธีแขวนรอกให้หวังว่าจะได้ไปเยี่ยมบ้านแล้วช่วยกัน นี่อสม.คนเก่งทำงานให้ราชการ

เจ็บป่วยมาต้องคิดหนัก บอกพี่คนป่วยไปแล้ว รับปากจะพยายามให้พี่คนป่วยช่วยตัวเองให้มาก

ร่างกายจะได้ฟื้นตัวเร็วๆ จะทำหมอนรองนอนให้สำหรับป้องกันเรื่องแผลกดทับ

บ่ายไปหาน้องหนอ อยากปรึกษาแต่น้องงานเยอะ นั่งรอ หมออภิชาติโทรมาเชิญคุยกัน

มีเรื่องให้คิดสนุกหลายเรื่อง แล้วเชิญไปคุยกับผอ.รพ.วัดเกตุม

คุยกันเรื่องอาหารเป็นยา ยาคืออาหาร

จิตวิญญาณ การสร้างความตระหนักในตนเอง

การระลึกรู้ลมหายใจของเรา

ฯลฯ เป็นการแลกเปลี่ยนทัศนะ ทั้งเรื่องการทำงาน สุขภาพส่วนตัว งานสังคม งานบุญที่ทำ

ออกจากตึกอำนวยการก็16.45 น.ไปวัดดีกว่าไปสวดมนต์เย็นกับญาติธรรม

เดินออกกำลังกายไปตลาด แวะซื้อผัก มะนาว ผลไม้กลับบ้าน

ดูละคร ตอนจบดีจังเลยผู้กำกับคิดดีเอาคำสอนของพระมานำเสนอ ให้ข้อธรรม

ตัวละครเองก็นำเสนอก็ดีใส่ใจวัยรุ่น วัยใสจะได้มีสติเรื่องความรัก ถ้าเขาดูละครไทยนะ

พรุ่งนี้ต้มน้ำผลไม้สำหรับคน 15 คน

วันนี้มีคนอยากดื่มเพิ่มอีก 2 ราย ก็จะทำให้เรื่อยจนกว่าจะหมดทุนหมดแรง

เก็บผลไม้ป่ามาได้ 1 กิโล เลยล้างเทใส่ขวดหมักไปเลยเอาไว้ได้ที่แล้วค่อยแบ่งกันชิม

ได้เวลานอนแล้ว ขีนช้าเดี๋ยวจิตประท้วงต้องตั้งต้นใหม่ พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาสดชื่น

และพร้อมทำงานที่คิดไว้แล้ว

 

เขียน:

ความเห็น (1)

ขอบคุณอ.ชยพร แอคะรัจน์ ค่ะ 

ชีวิตบนโลกใบนี้มีอะไรให้ทำมากมาย

และสุดท้ายคือสิ่งที่ต้องทำทุกคืนวัน

คือเรืยนรู้ตัวเองเพื่อรู้จักตัวเอง ขอบคุณค่ะ