อนุทิน #127905

กิจกรรมรวมพลคนกินนมแม่ ของรพ.สมุทรสาครผ่านไปแล้ว

หลงไว้เพียงความรู้สึกที่ดี ความคิดที่สร้างสรรค์

และพลังแห่งการก้าวต่อไปเพื่อสาน

สายใยรักของแม่ให้เบ่งบานอย่างเต็มศักยภาพ

มุมมองและข้อเสนอของผู้ร่วมงานล้วนยังประโยคต่อการต่อยอดการทำงานจิตอาสา 

อีกทั้งมุมคิดและข้อเสนอแนะจากประสบการณ์ของคนหน้างานล้วนมีประโยชน์

หากได้ีการร่วมรวมพลังความคิดสู่การกระทำอย่างต่อเนื่อง

กิจกรรมวันนี้กลับจุดใต้ตำตอ เมื่อการสุ่มผลงานจากกิจกรรมพลังศรัทธา

กลายเป็นเด็กน้อยกว่า10ปีที่เคยสอนมา เธอมาร่วมกิจกรรมพร้อมลูกสาวน่ารัก

เธอยังคงเรียกฉันว่าม่ามี๊...ม่ามี๊จำหนูได้ไหม เจ้าตั๊กไงคะ

ใช่เจ้าตั๊กวันนั้นในอดีตในกิจกรรมวันแม่แห่งชาติของโรงเรียน

ที่ร้องไห้ขี้มูกโป่ง เมื่อมาสวมกอดฉันและพูดว่า

ม่ามี๊ขา หนูไม่มีแม่ ไม่มีแม่ให้กราบ 

และฉันโอบกอดเธอพร้อมคำพูดว่า นี่ไงลูก แม่อยู่นี่ไง

เธอก้มซบหน้าลงที่ตัก และล้วงมือลงไปในกระเป๋าเสื้อคอซองของเธอ

หยิบสิ่งหนึ่งขึ้นมากำไว้ในมือ แล้วบรรจงกลัดเข็มกลัดที่ยับยู่ยี่สีขาวที่เสื้อของฉันในวันนั้น

นานแล้วที่ไม่ได้ข่าวจากเธอเลย ...วันที่ลูกคนหนึ่งกลับมาพร้อมความสำเร็จและความภาคภูมิใจในความเป็นแม่ที่ดี

โลกสวยด้วยสองมือนี้คือเช่นนี้เอง

ขอบคุณทีมงานปฐมภูมิ รพ.สมุทรสาคร ที่มอบโอกาสที่ดีที่สุดของชีวิตครูคนหนึ่งได้ชื่นชม

อิ่มเอม และมีความสุขกับเด็กน้อยหลังชั้นเรียน..พลังศรัทธา..และศักยภาพของแม่

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)