อนุทิน #115071

การทำงานที่อิสระ
หากต้องอาศัยปัจจัยของหน่วยราชการมาเกื้อกูลให้งานเกิดผลดีต่อหน่วยงานนั้นก็ใช่ว่าจะดีเสมอไปเพราะมันเป็นแค่ตัวหนังสือ มันก็แค่กระดาษที่ช่วยให้เธอเกิดประโยชน์...

ไม่สามารถเจริญงดงามขึ้นในจิตวิญญาณได้

 
ที่เห็นคือภาพลวงตา ลวงความคิด
ที่เห็นคือหลอกหลอนเล่นละครกันสนุก
ที่เป็นเธอหาใช่เธอผู้การุณย์
ผู้เกื้อหนุน เอื้อบุญแม้ตนเอง

หากมาเอื้อจริงใจให้ผู้ทุกข์
เธอคงสุขใจมากไปกว่านี้
หากเธอเอื้ออารีย์ปรีชาขจี
คงสนิทใจรับมิตรไมตรีเธอ

ที่ที่ทุกข์เพราะผิดหวังดังตั้งจิต

เธอคือมิตรบิดเบือนเปลืองสมอง

เธอเห็นฉันเป็นเครื่องมือให้ทดลอง

เพื่อนทั้งผองของฉันเธอย่ำยี

 

ก็ศักดิ์ศรีความดีนั้นยิ่งใหญ่

ใยเธอเมินบุญก่อบาปอันเศร้าหมอง

มองไม่เห็นแม้ว่าใครจะมอง

กิเลสสนองตัณหาน่าอายจริง

เขียน:

ความเห็น (0)