อนุทิน #110419

สิ่งที่ติดค้างในใจ จากการไปทานอาหารกลางวันกับทีมงาน

" ทีมเรามีกัน 5 คนเวลาไปทานอาหารกลางวัน ปกติเราจะนั่งคุยกันเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ อย่างมีความสุขทุกครั้งที่ไปทานอาหาร

ต่อมา เมื่อ เรามีเทคโนโลยีเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต เราก็นำติดตัวไปทานข้าวกลางวันทุำกครั้ง  มีอยู่วันหนึ่ง พอไปถึงร้านประจำของเรา เกิดปรากฎการณ์ที่จำได้ไม่ลืมคือ เราเปิดเจ้าเครื่องนี้พร้อมกัน สี่คน คนหนึ่งดูหนังเกาหลี  อีกคน เปิดโหลด app. ดีๆ ที่เอามาช่วยในการทำงาน  อีกคนเปิดอ่านบทความในบล๊อกที่อ่านค้างไว้ หรือทำงานให้เจ้านาย  อีกคนก็เล่นเกมส์ ตามประสาวัยรุ่น.....

คนสุดท้าย  พูดขึ้นมาว่า  "เอาอีกแล้ว เข้าสู่โลกส่วนตัวกันหมดอีกแล้ว  ปิดเดี๋ยวนี้เลย ==>  คนที่พูดไม่มีทั้ง ไอพอท ไอแพท  จึงรู้สึกว่าตัวเองแปลกประหลาด 
พวกเราทั้ง 4 จึงปิดเครื่องดังกล่าวลงทันทีแล้วหันมาคุยกันเหมือนเดิม แต่ในใจฉันกลับเก็บมาคิดว่า.... 
นี่พวกเราทั้งสี่คนกำลังจะเปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิตโดยไม่รู้ตัวหรือเปล่าเนี่ย...ปกติเวลาพักกลางวันแค่ 1 ชั่วโมงที่เราเคยนั่งคุยกัน หัวเราะกันอย่างมีความสุขกำลังจะถูกทดแทนด้วยเทคโนโลยีที่เราต้องก้าวให้ทันความรู้มากมายที่อยู่บนโลกไซเบอร์อย่างนั้น?? ถ้าเราต้องเลือกระหว่างความสุขจากการพูดคุย กับ ความรู้จากโลกไซเบอร์ ในเวลาแค่ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง จะเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งหรือเลือกทั้งสองอย่างดีหนอ???

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (7)

ชีวิตไม่มี "ความสุขเสมือน" หรอกครับ ;)...

เรามาหาความสุขจริง ๆ กันดีกว่า นางฟ้า ;)...

อย่างน้อยยังมีเวลาปลีกมาเขียนอนุทินได้อยู่นะครับ

 "ความสุขจริงๆ" เหรอคะ อาจารย์เทวดา^^

เป็นช่วงเวลาที่ได้ทบทวนตัวเองในแต่ละวันน่ะค่ะคุณBlank พ.แจ่มจำรัส

 

สวัสดีค่ะอาจารย์ เทคโนโลยีเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเราได้ง่ายขึ้นจริงๆค่ะ หวังว่าอาจารย์จะสบายดี

  • อยู่กับเพื่อน คุยกับเพื่ิอนมีความสุขกว่าเยอะเลยค่ะ ไอแพดไว้ใช้ตอนอยู่คนเดียว หรือตอนที่เราอยู่กับคนที่ไม่สนิทสนม
  • โลกเทคโนโลยีเปลี่ยนเร็วนะคะ ถ้ารู้ไม่ทัน ก็เปลี่ยนวิถีชีวิต และสัมพันธภาพที่ดีได้เหมือนกัน 
  • เป็นอุทราหรณ์สอนใจคนยุคใหม่ได้ดีทีเดียวค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

"ความสุขจริง ๆ" เราต้องคุยกันหลังไมค์ซะแล้วครับ 555