อนุทิน #108370

ฉันสื่อสารกับคนอื่นที่ไม่ได้ใช้ภาษาของฉันได้อย่างไร นี่คือคำถามที่ลูกของฉันถาม ฉันมองลึกลงไปในดวงตาคู่นั้น และฉันเริ่มอ่านใจผ่านแววตา ของลูกสาวฉํน ฉันจึงพบว่าลูกสาวของฉันมีความั่นใจในตัวเองน้อยเกินไป ความมั่นใจในตนเองมีอิทธิพลต่อการดำเนินชีวิตประจำวันของมนุษย์ ในวัยละอ่อนที่ผ่านมา ฉันเองเคยมีความมั่นใจน้อย และเคยสูญเสียความั่นใจเมื่อฉันตกไปอยู่ในสังคมของคนโลกทัศน์แคบ พวกเขาปิดกั้นความสวยงามของผู้อื่น และมีความพยายามที่จะเชิดชูความสวยงามของชนกลุ่มเขา ฉันสู้ทนอย่กับความอึดอัด บ่อยครั้งฉันวิ่งหนี และหลีกเลี่ยงที่จะมีปะทะสัมพันธ์ คำถามของลูกทำให้ฉันปรึกษาสามีลับหลังเขา และเราหาทางออกให้เขา เราปล่อยให้เขาเดินตามลำพัง และเฝ้าติดตามเงียบๆ คำให้กำลังใจถูกนำมาใช้ในสถานการณ์ที่เขาลิงโลดกับความสำเร็จ และการสะกิดให้เขาได้มองเห็ฯว่ายามเรามีสุข อาจมีใครสักคนกำลังเศร้า ในยามที่เขากำลังเศร้าเสียใจ เราสองคนเฝ้าปลอบ และมองหาจุดดับเพื่อให้เขาสามารถหยุดความเศร้านั้นได้ ไม่มีอะไรดีไปกว่าการยอมรับความศร้า ด้วยความกรุณา และคำตอบของฉันได้รับการตอบแล้วงด้วยตัวคนถามนั่นเอง เขาสามาถพูดภาษาต่างๆได้หลายภาษาด้วยหัวใจ และเป้าหมายที่ชัดเจน และพ่อของเขาบอกเขาว่า มันจะไม่มีประโยชน์อันใดเลย หากลูกจะเรียนรู้และสื่อสารเพื่อประสวค์คำว่า ต้องการได้ แต่จงสื่อสารเพื่อการ"ให้" หลายคนตื่นเต้น และมองเห็นประโยชน์ของการได้รับมากกว่าการให้ไป นี่คือความแตกต่างของผู้สำเร็จในชีวิต หาใช่ยศ ฐานะความร่ำรวย ความสวยงาม หน้าที่การงาน สำหรับฉันแล้ว ..หากฉันเป็นต้นไม้ ก็ขอได้เป็นต้นไม้ใหญ่ หรือเล็กก็ตาม ฉันจะมีความยินดีมากที่ได้ให้แม้เพียงร่มเงา ผล และเมล็ดของฉันได้ยังประโยชน์เพื่อชีวิตนก กา ให้ได้อาศัย มากกว่ามีความยิ่งใหญ่เพียงเพื่อเบียดบังพื่นที่และดูดกลิ่นบริสุทธ์ให้ได้ปริมาณมากกว่า หรือเท่าความใหญ่ของบ้าน

เขียน:

ความเห็น (0)