แต่ช่วงนี้อาจจะว่างเว้นไปบ้าง
จนมีใครคนหนึ่งถามบ่อยๆว่า
”วันนี้ เขียนบันทึกหรือยัง”
เหมือนกับที่เมื่อหลายเดือนก่อน นายบอนเคยถามหลายคนด้วยคำถามเดียวกัน
การเขียนบันทึกได้บ่อยๆ คนอ่านสามารถติดตามอ่านบันทึกบ่อยๆ
เช่น ใน blog ของ ครูอ้อย, ท่าน อ Beeman, อ.JJ, อ.หมอวิจารณ์
ทำให้รู้ว่า ณ เวลาปัจจุบัน ผู้เขียนบันทึกกำลังคิดอะไรอยู่
การเขียนบ่อยๆ ทำให้เห็นร่องรอยทางความคิด ความสนใจ ฐานความรู้ของคนเขียนบันทึกนั้นอย่างต่อเนื่อง
ทำให้เข้าใจความรู้สึก รู้ว่า กำลังถ่ายทอดอะไร
ณ เวลานั้น ผู้เขียนบันทึก กำลังทำอะไร คิดอะไร มีปัญหา อุปสรรคอะไร
เมื่อได้ติดตามอ่านบันทึกที่เขียนออกมาอย่างต่อเนื่อง หรือทุกๆวัน
เมื่อคุณได้ติดตามอ่านอย่างต่อเนื่องแล้ว ย่อมจะรู้เลยว่า
ทำไม คนเขียนบันทึก จึงเป็นคนที่คิดเช่นนั้น
ทำไม คนนั้นจึงมีมุมมอง ประสบการณ์ และใช้ชีวิตเช่นนั้น
แต่ละบันทึกที่ถ่ายทอดออกมา ยิ่งถ่ายทอดออกมาบ่อยครั้งเท่าไหร่ เหมือนการฝึกปรือความคิดให้แข็งแรงมากขึ้น
เหมือนความคิดที่เติบโตไปเรื่อยๆ
และคนติดตามอ่านอย่างต่อเนื่อง ย่อมเติบโตทางความคิดไปพร้อมกับคนที่เขียนบันทึกอย่างต่อเนื่องด้วย
<h2>”แล้ววันนี้ นายบอนเขียนบันทึกหรือยัง”</h2><h2>มีใครบางคนถามบ่อยๆ เมื่อนายบอนได้ยินคำถามแล้ว ต้องยิ้มทุกครั้ง</h2><h2>(แค่ได้ยินเสียงก็ยิ้มแล้ว)</h2>
การเขียนบันทึก ทำให้คนอ่านได้ติดตามความคิด เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น สำหรับคนที่เขียนบันทึกเกี่ยวกับเรื่องราวของตนเอง คนอ่านจะเข้าถึงความคิดของคนเขียนบันทึกได้มากขึ้น
แต่นายบอนชอบเขียนเรื่องอื่นๆ ไม่ค่อยเขียนเรื่องที่เกี่ยวกับตัวเองมากนัก แต่ก็ย่อมได้สัมผัสมุมมอง ร่องรอยทางความคิดได้ส่วนหนึ่ง
แต่การที่เขียนบันทึกบ่อยๆ เขียนอย่างต่อเนื่อง นอกจากได้พัฒนาความคิดของตนเองแล้ว
ยังมีส่วนช่วยพัฒนามุมมองของคนอื่นไปด้วย
นายบอน!-กาฬสินธุ์ ....
เข้ามาเยี่ยม....
ถ้าใช้ภาษาเชิงลบ ก็น่าจะเพิ่มอีกข้อว่า...
ได้รู้ว่า วันนี้ บันทึกนี้จะบ่นเรื่องอะไร....
เจริญพร
แม้จะเป็นคำบ่น แต่ถ้าไม่ห่วง ไม่สนใจ ไม่คิดถึง คงไม่มีคำบ่นออกมาแน่นอนครับ
สวัสดีครับพี่โอ๋
ขอบคุณครับ และคิดถึงเช่นกันครับ
สวัสดีค่ะคุณบอน....
จริงไหม..
รู้นะ จะว่าเราแก้ตัวอีกหละซี้....