กำลังใจให้ลูกเพื่อจักรยานสองล้อ

พ่อแม่ยิ้มให้ลูกได้ยาวนานตลอดจนสิ้นลมนะครับ ;)...

หลานต้นไม้โชคดีจังเลย ..มีตัวช่วย..ของป้าใหญ่..พ่อประคองแป๊บเดียว ทีเผลอปล่อยเฉยเลย..กว่าจะbalance ได้..ร้องโวยวายอยู่นาน

ลุ้นช่วยฝึกปั่นค่ะ..

ดีจังเลยครับ ลูกสาวคนเล็กของผม 4 ขวบกว่าแล้ว แต่ยังขี่ไม่เป็นเลยครับ

สวัสดีค่ะ อ. จัน.....ปัน-ปั่น-ปั้น..รอเชียร์น้องต้นไม้...อืมม์....ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น .นักปั่น.(คุณพ่อ) แบ่งปัน (คุณแม่.)..ปั้นรัก..เป็นน้องต้นไม้.นะค่ะ :-))

ครอบครัว คือหน่วยของสังคมที่แม้จะเล็กที่สุด แต่ก็สำคัญที่สุดเช่นกัน เพราะเป็นแม่พิมพ์ที่หล่อหลอมส่งผลผลิตสู่ตลาดมนุษย์โลก ความรัก เข้าใจ เอื้ออาทร มีกิจกรรมร่วมกัน จะสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่สมาชิก จะดี มีคุณภาพ ก็อยู่ที่จุดๆ นี้...ยินดีด้วยครับ Doctor ที่รักษาสมดุลย์ระหว่างสังคมสงเคราะห์กับครอบครัว ได้เป็นอย่างดียิ่ง ควรเป็นบุคคลตัวอย่าง...

• อ่านเรื่องน้องต้นไม้ทีไร ก็มีความสุขใจ ที่เห็นภาพทั้งคุณพ่อและคุณแม่ ช่วนกันปลูกฝังสิ่งดีๆ ให้กับลูกน้อย เที่ยวนี้เป็นเรื่องของ "ความมุ่งมั่นมุมานะพยายาม ความกล้าหาญและอดทน และกำลังใจ"

เด็กเด็กฝึกหัดอะไรดูง่ายไปหมดครับ เป็นเพราะเด็กไม่มีความกลัวอะไร มีแต่อิสระเสรีตามใจฝัน จินตนาการของเขาจึงบรรเจิด การได้พ่อแม่ช่วยส่งเสริมยิ่งทำให้เด็กเด็กสรรค์สร้างสิ่งงดงามขึ้นมาจนเราคาดไม่ถึงเลยทีเดียว ขอบคุณบทความนี้ครับ

ไอเดียบรรเจิดมากมาย น้องต้นไม้ขี่จักรยานเป็นเร็วมากค่ะ

โค้ชดี !

ทุกย่างก้าว ทุกๆการเจริญเติบโต

ของลูกก็ทำให้พ่อแม่มีสุข

รักษาสุขภาพคะอ.จัน

จะได้มองดูและอยู่ข้างๆน้องต้นไม้ไปนานๆ

คอมเม้นบนหายเลย มาเม้นใหม่คะ^^

ขอชื่นชมกิจกรรมการฝึกทักษะของน้องต้นไม้ด้วยความรัก ความคิดสร้างสรรค์ และความสุขด้วยรอยยิ้มของคุณพ่อคุณแม่ครับ