พ่อน้องซอมพอ

เป็นลูกชาวไร่ชาวสวนคนเมืองน่าน เกิดที่นี่ โตที่นี่ ทำงานเป็นข้าราชการรับใช้พื้นถิ่นเกิด สายงานด้านสุขภาพ รักที่จะอยู่อย่างสงบและเรียบง่าย จึงได้มีโอกาสเรียนรู้และฝึกฝนตนเองในการที่จะใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย  เรียนรู้วิถีชุมชน ได้ใช้เวลาอีกส่วนหนึ่งของชีวิตไปเรียนรู้กับกัลยาณมิตรที่หลากหลายในจังหวัด ในการร่วมกันพัฒนาถิ่นฐานบ้านเกิด สร้างสำนึกรักบ้านเกิด ในฐานะคนทำงานด้านสุขภาพ วันหนึ่งมีโอกาสไปทำงานกับศูนย์ประสานงานประชาคมจังหวัดน่าน และกลุ่มฮักเมืองน่าน

และได้มีโอกาสไปทำหน้าที่ "เลขานุการมูลนิธิฮักเมืองน่าน" อยู่พักใหญ่ ได้มีโอกาสในการเรียนรู้และพัฒนาตนเองในการที่ช่วยกันพัฒนาถิ่นฐานบ้านเกิด สืบสานตามปณิธานของท่านพระครูพิทักษ์นันทคุณ(ผู้ก่อตั้งกลุ่มฮักเมืองน่าน) และอาจารย์นายแพทย์บุญยงค์ วงศ์รักมิตร (แพทย์อาวุโส ผู้ก่อตั้งประชาคมน่าน) ผู้เป็นแสงสว่างนำทางของตัวผมมาจนทุกวันนี้

ทำให้ได้รู้จักกัลยาณมิตรที่ดีหลากหลาย ทั้งในพื้นถิ่นและต่างถิ่น ได้มีโอกาสเรียนรู้ที่จะฝึกฝนตนเอง โดยเฉพาะการเดินทางภายในไปสู่เป้าหมายของ "ความเป็นอิสระภาพในตนเอง"

ปัจจุบันเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง ที่กำลังฝึกฝืนตัวเองให้เดินไปสู่การเรียนรู้กับตัวเอง ครอบครัว และเมืองน่าน เพื่อเป้าหมายสูงสุดของชีวิตคือ "อิสรภาพในตนเอง"

สำหรับ "ซอมพอ" เป็นชื่อของลูกสาวหนึ่งเดียวของผม เขาเป็นจุดเริ่มต้นของการตั้งเข็มทิศชีวิตและการเรียนรู้อยู่อย่างเรียบง่ายและพอเพียง

"ซอมพอ" เป็นภาษาเหนือแปลว่าต้นหางนกยูง ซึ่งออกดอกสวยงาม "พอ" คือการรู้จักเพียงพอ เป็นการย้ำเตือนตัวเองอยู่เสมอในการอยู่อย่างเพียงพอ และตั้งตนบนความไม่ประมาท

การบันทึกเรื่องราวผ่าน G2K เป็นการบันทึกเรื่องเล่าผ่านการทำงาน ประสบการณ์ และการเรียนรู้ของตนเอง เพื่อไว้เป็นบทเรียนและแบ่งปันคนอื่น