การบ้าน

 ความรับผิดชอบในการทำการบ้าน คือบทเรียนบทหนึ่งซึ่งแม่คิดว่าสำคัญมากอันดับต้นเลย... 

การบ้าน

แม่เพิ่งเสร็จงานหนึ่งชิ้น เป็นการจัดการประชุมเกี่ยวกับวิชาการในเรื่องที่แม่เองยังไม่ได้รู้อะไรมากนักกับเรื่องวิชาการเฉพาะลงทางลึก กล้ามเนื้อ หรือที่ลูกแซวแม่ว่า ก.น. คือ วิชาการนอน

แต่การประชุมผ่านไปด้วยดี มีคนเข้าร่วมประชุมมากเป็นที่น่าพอใจ

ผู้เข้าร่วมประชุมมีการถาม-ตอบ พูดคุยกันสนุกสนาน

ผู้สอน สอนเก่ง ดึงดูดความสนใจจากผู้เข้าฟังได้ดี

มีการเปรียบเทียบอันหนึ่งที่แม่ชอบ คือ เซ็นเซของแม่โชว์ภาพ ปลาเนื้อแดงคู่กับปลาเนื้อขาว

ปลามาคุโระ(ทูนา)และปลาอีกปลา-เนื้อขาวชื่ออะไรแม่จะค้นมาเล่าอีกครั้ง

แล้วเปรียบเทียบกับกล้ามเนื้อของคน

 

เป็นการเปรียบเทียบแบบมีศิลปเชียวล่ะ

แบบ วาบิซาบิ

ไว้เล่าอีกที

 

จากการที่ลูกตอบ เมื่อแม่ถามถึงการเรียน ความเป็นอยู่ของลูกช่วงนี้ ลูกบ่นว่า การบ้านเยอะ

ลูกทำเสร็จ แต่ไม่ดีนัก-ตามคำของลูก

ลูกชอบทำข้อสอบมากกว่าทำการบ้าน

แม่จึงเดา ๆ เอาว่า

เป็นเพราะจำนวนครั้งของการสอบน้อยกว่าใช่ไหม...แม่รู้นะ

 

ชีวิตคนเราจริง ๆ แล้วอยู่กับการทำงานในทุก ๆ วันมากที่สุด

อาชีพการงานของทุกคนเลยก็ว่าได้

 

เกษตรกร ตื่นเช้ามืดทุกวัน รดน้ำ ดูแลต้นไม้ จัดการปัญหาอุปสรรค เรื่องแมลง เรื่องน้ำ เรื่องดิน จิปาถะ แล้วเมื่อถึงเวลาเหมาะสม จัดการเก็บเกี่ยวผลิตผล เก็บไปขาย เก็บเงิน แบ่งส่วนเงินเพื่อลงทุนเมล็ดพันธุ์ แล้วก็เริ่มวงจรใหม่ ซ้ำแบบเดิมหรือพลิกแพลงหลังจากมีการคิด วิจัยปัจจัยอื่น ๆ เช่นวิเคราะห์ความต้องการผลิตผล อะไรที่เป็นที่ต้องการของตลาดในระยะเวลาช่วงฤดูกาลนั้น ๆ

คนขายของ ขายเสื้อผ้า หรือคนทำงานเช่นพ่อ แม่ ก็เช่นกัน

เราทำงานทุกวัน ภายใต้แผนงานที่มีการวางแผนไว้ก่อนจากหน่วยงาน หัวหน้าหน่วยงาน หัวหน้าแผนก หรือแม้แต่ภายใต้การคิดวางแผนส่วนตัวของเราเอง

 

นักเรียนเช่นลูก การงานคือ การเรียนรู้ในวันเรียนแต่ละวัน เล่นกีฬาในช่วงเย็น เรียนดนตรีในเวลาที่กำหนด พักผ่อนในวันหยุด

และมี การบ้านให้นักเรียนทำ ฝึกฝน ทบทวนในทุกเย็น

ก็เพื่อการเรียนรู้ที่สมบูรณ์ เข้าใจบทเรียนมากขึ้น

 

สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้หรอกนะครับคือ หัวใจการทำงาน

ของลูกและของนักเรียนทุกคน

 

การสอบ ในความคิดของแม่ เป็นเพียงการวัดผล

วัดผลว่า นักเรียน เช่นลูก เข้าใจบทเรียน ขอบเขตวิชาที่ครูกำหนดไว้ดีหรือเปล่า หรือเข้าใจปานกลาง เข้าใจน้อย หรือยังไม่ค่อยเข้าใจ

 

การสอบมิใช่หัวใจสำคัญของการเรียน การศึกษา

 

ปีนี้ลูกได้เลื่อนห้องเรียนมาเป็นห้องที่คะแนนโดยเฉลี่ยของนักเรียนสูงสุดในชั้นของโรงเรียน ลูกอาจมีความเครียดเพิ่มขึ้น (แม่เดาเอาน่ะ) และนักเรียนส่วนใหญ่ขยันทำการบ้าน เป็นสิ่งดีนะครับ ลูกควรดูเพื่อน ๆ และลองคิดดูว่า ดีหรือไม่ที่เราซึ่งเป็นนักเรียนได้มีโอกาสฝึกฝน ได้มีโอกาสเรียนรู้ และมีคุณครูคอยตรวจการบ้าน อธิบายข้อ หรือเรื่องที่เรายังเข้าใจได้ไม่ดีพอ

เมื่อโตขึ้นลูกจะรู้ว่า บางสิ่ง บางเรื่องเราต้องตัดสินใจทำงานไปเอง โดยที่อาจไม่มีความเข้าใจในเรื่องนั้น ๆ ละเอียดลึกซึ้งพอ

หากความเป็นจริงเราก็จะมีพี่เลี้ยง หรือที่ปรึกษา เทียบเท่าคล้ายมีครู

หรือผู้ช่วยเหมือนกัน-ถ้าลูกหา"คนคนนั้นเจอ"

 

แม่อาจพูดเรื่องที่ยากเกินวัยของลูก

เอาเป็นว่า

 

การบ้าน และความรับผิดชอบในการทำการบ้าน คือบทเรียนบทหนึ่งซึ่งแม่คิดว่าสำคัญมากอันดับต้นเลย

แม่จึงดีใจมากเมื่อทราบจากลูกว่า โรงเรียนของลูกให้คะแนนการทำการบ้าน โดยดูที่ความรับผิดชอบในการส่งงาน ไม่ใช่การทำการบ้านได้ถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์

 

แม้ลูกจะคะแนนเรียนลดลงมาเพราะส่งการบ้านไม่ครบ

แต่ลูกปรับปรุงตัวได้ ใช่ไหมครับ แม่เชื่อเช่นนั้น

 

ขนาดแม่ซึ่งเชี่ยวชาญการนอน(ก.น.)มากกว่ากล้ามเนื้อ(ก.น.) แม่ยังค่อย ๆ ปรับปรุงตัว

แล้วลูกซึ่งมีระเบียบวินัยในชีวิต เข้านอน ตื่นนอน เล่นกีฬา เป็นเวลา

ขอเพียงแต่ทำและส่งการบ้านให้ครบถ้วน

 

ลูกทำได้!

แม่เชื่อเช่นนั้น ครับ

 

รักและคิดถึงลูกทุกวัน

 

แม่เอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 หมายเลขบันทึก: 391505
 เขียน:  
 ดอกไม้:  ความเห็น:  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า

ความเห็น

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ Mon Sep 06 2010 13:42:37 GMT+0700 (ICT)
  • แอบมาอ่านจดหมาย
  • เอามาฝากหลาน
  • ฮ่าๆๆ
วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
เขียนเมื่อ Mon Sep 06 2010 13:49:22 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีครับคุณ ภูสุภา

ตามมาอ่านการบ้านของแม่

ตามมาแล สเต็ก อาจารย์ขจิต

ชิ้นนี้เคยลิ้มลองครั้งแรกในชิวิตที่ ม.กำแพงแสน

นงนาท สนธิสุวรรณ
เขียนเมื่อ Mon Sep 06 2010 16:25:37 GMT+0700 (ICT)

ขออัญเชิญพระบรมราโชวาทมาเป็นกำลังในการทำงานนะคะ..

ภูสุภา
เขียนเมื่อ Mon Sep 06 2010 20:57:57 GMT+0700 (ICT)
Ico32

ขจิต ฝอยทองการบ้านเป็นเรื่องกล้วย ๆ อ.ขจิตจะบอกอย่างนี้กับหลาน ใช่ไหมคะ

 

ภูสุภา
เขียนเมื่อ Sun Aug 26 2012 20:38:05 GMT+0700 (ICT)

Blankอ.ขจิตคะ จะขอยืมภาพกล้วยประกอบสมุดหน่อยสิคะ

ภูสุภา
เขียนเมื่อ Sun Aug 26 2012 20:56:40 GMT+0700 (ICT)

Blankพี่บัง เสต็กนี้เห็นภาพไปเมื่อสองปีก่อน

ป่านนี้ กินหมดไปแล้วมังคะ

แสงแห่งความดี...
เขียนเมื่อ Sun Aug 26 2012 21:03:19 GMT+0700 (ICT)

เป ^น กำลธง ใจ ให้ คับ

ภูสุภา
เขียนเมื่อ Sun Aug 26 2012 21:10:35 GMT+0700 (ICT)

Blankขอบคุณค่ะน้องแสง ทันสมัยจังคะ ใช้ไอแพด พี่ใช้ไม่เป็นค่ะ :-)

เพิ่งถึงบางอ้อด้วยว่า บางคำที่เหมือนพิมพ์ผิดแท้จริง ผู้พิมพ์พิมพ์ถูกแต่แป้นมันเล็กหรือกระเด้งเอง ใช่มั้ยคะ

ต้องขอโทษหลาย ๆ คนที่บางครั้งเมล์ไปท้วงคำที่นึกว่าพิมพ์ผิด เป็นโรคจิตอ่อน ๆ เรื่องนี้ค่ะ 

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์