หากจำได้ ผมเคยนำบทความของ หนุ่มเมืองจันท์ จาก มติชนสุดสัปดาห์ มาลงไว้ในบันทึกที่เกี่ยวกับการปาฐกถาในงานรับปริญญาของบัณฑิตมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดของ "เจ.เค.โรลลิ่ง" ผู้เขียนหนังสือขายดี "แฮรี่ พอตเตอร์" ได้แก่
บัดนี้ บทความทั้งสองบทความนี้ได้ถูกรวบรวมมาเป็นหนังสือแล้ว ชื่อ "จุดหมายที่ปลายเท้า" (ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ สุข๑๓) โดย หนุ่มเมืองจันท์ อันเป็นคอลเลคชั่นยอดนิยมของสำนักพิมพ์มติชน
บันทึกนี้ขอเลือกคำปาฐกถาที่ประทับใจของ เจ.เค.โรลลิ่ง มานำเสนออีกครั้ง
....................................................................................................................................
จากบันทึกแรก ความล้มเหลวและจินตนาการ (1) โดย เจ.เค.โรลลิ่ง ... (หนุ่มเมืองจันท์) ...
เล่าถึงเรื่อง "ความล้มเหลว"
....................................................................................................................................
...สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดตอนที่อายุเท่ากับพวกคุณ ไม่ใช่ "ความจน" หากเป็น "ความล้มเหลว"
"พรสวรรค์และสติปัญญาไม่เคยเป็นภูมิคุ้มกันให้ใครรอดพ้นจากความไม่แน่นอนของโชคชะตาไปได้"
แรงขับของคนที่จบจาก "ฮาร์วาร์ด" อาจเกิดขึ้นได้ทั้งจาก "ความกลัวจากความล้มเหลว" หรือ "ความปรารถนาในความสำเร็จ" ก็ได้
แต่ไม่มีใครจะหลีกเลี่ยง "ความล้มเหลว" ได้
การล้มเหลวในบางครั้งของชีวิตเป็นเรื่องธรรมดา
"ยกเว้นแต่คุณจะใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังมากเสียจนไม่เกิดมาเลยจะดีกว่า ซึ่งในกรณีนั้นเท่ากับว่าคุณได้ล้มเหลวโดยอัตโนมัติ"
"ความล้มเหลว" ไม่ใช่เรื่องสนุก
"ฉันไม่รู้เลยว่า อุโมงค์นั้นจะยาวขนาดไหน และเป็นเวลานานมากที่แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ถ้ามันจะมี ก็เป็นเพียงความหวังของฉัน ไม่ใช่ความจริง"
"ความฝัน" และ "ความเชื่อมั่น" เป็นสิ่งที่จำเป็นของมนุษย์
แต่ "ความจริง" คือ โลกใต้ฝ่าเท้าที่เรายืนอยู่
และ "ความล้มเหลว" คือ โฟมล้างหน้าที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการล้างเครื่องสำอางแห่ง "ความฝัน" และ "ความเชื่อมั่น" ที่เคลือบอยู่บนใบหน้าของเรา
"ก้นเหวจึงเป็นรากฐานที่แข็งแกร่งให้ฉันสร้างชีวิตขึ้นมาใหม่"
หลักของการ "ลุก" เมื่อเรา "ล้ม" ก็คือ ต้องดันตัวเองขึ้นมาโดยใช้พื้นเป็นฐานยันตัว
การลอยอยู่ในอากาศ เราจะไม่มีอะไรเป็นฐานในการดันตัวขึ้นเลย
แต่เมื่อเรายอมดิ่งตัวเองจนถึง "ก้นเหว" เมื่อไร
เราจะมี "ก้นเหว" เป็นจุดค้ำยันและผลักตัวเองให้กระโดดขึ้นมาจากหุบเหวแห่ง "ความล้มเหลว" ได้สำเร็จ
"ความล้มเหลวมอบความมั่นคงทางจิตใจให้กับฉัน...ความล้มเหลวสอนเรื่องต่าง ๆ เกี่ยวกับตัวฉันเองที่ไม่สามารถเรียนรู้ได้ด้วยโดยวิธีอื่น"
"ความรู้ที่คุณมีหลังจากที่โผล่พ้นจากความล้มเหลวแต่ละครั้งอย่างมีปัญญาและเข้มแข็งกว่าเดิม แปลว่า คุณจะมีความสามารถในการเอาตัวรอดติดตัวไปตลอดชีวิต"
"คุณจะไม่มีวันรู้จักตัวเองอย่างแท้จริงหรือรู้จักความแข็งแกร่งของความสัมพันธ์ในชีวิตจนกว่าทั้ง 2 สิ่งนี้จะถูกทดสอบด้วยเคราะห์ร้าย"
"ความอ่อนน้อมถ่อมตนในการยอมรับความจริงดังกล่าวจะช่วยให้คุณรอดพ้นจากความผันผวนของชีวิต"
....................................................................................................................................
จากบันทึกที่สอง ความล้มเหลวและจินตนาการ (2) โดย เจ.เค.โรลลิ่ง ... (หนุ่มเมืองจันท์) ...
เล่าถึง "จินตนาการ"
....................................................................................................................................
"จินตนาการไม่ได้เป็นเพียงสมรรถภาพพิเศษของมนุษย์ในการมองเห็นสิ่งที่ไม่มีอยู่และเป็นต้นธารของนวัตกรรมทุกอย่างในโลก"
แต่ "จินตนาการ" ยังหมายถึง พลังที่ทำให้เราสามารถเห็นอกเห็นใจมนุษย์ที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย
"จินตนาการ" ทำให้มนุษย์แตกต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ บนโลกนี้เพราะมนุษย์สามารถเรียนรู้และเข้าใจได้โดยที่ไม่ต้องประสบกับเหตุการณ์นั้นด้วยตนเอง
"มนุษย์สามารถคิดจากจิตใจของคนอื่น จินตนาการว่าตัวเองยืนบนพื้นที่ของคนอื่น"
คนบางคนเลือกที่จะ "ไร้จินตนาการ" เพื่อจะได้ไม่เห็น "สัตว์ประหลาด" ตัวนี้
"แต่คนที่เลือกจะไม่เห็นอกเห็นใจคนอื่น อาจทำให้เกิดสัตว์ประหลาดตัวใหม่ขึ้นมา เพราะถึงแม้เราไม่เคยกระทำสิ่งเลวร้ายกับมือ เราก็สมรู้ร่วมคิดกับมันด้วยความไม่แยแสของตัวเอง"
"เราไม่ต้องใช้เวทมนตร์ในการเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้หรอก เพราะเรามีพลังที่จะทำสิ่งเหล่านั้นอยู่ในตัวของเราทุกคนอยู่แล้ว"
"เรามีพลังที่จะจินตนาการโลกที่ดีกว่าเดิมได้"
"ชีวิตก็เหมือนกับนิทาน ไม่สำคัญว่ามันยาวแค่ไหน หากสำคัญว่ามันดีเพียงใด"
.....................................................................................................................................
นอกจากเนื้อหาในบทความดังกล่าวที่ประทับใจแล้ว ผมพบว่า สำนักพิมพ์มติชนได้เลือก "ภาพของ เจ.เค.โรลลิ่ง" ตรงกับบันทึกของผม (ความล้มเหลวและจินตนาการ (1) โดย เจ.เค.โรลลิ่ง ... (หนุ่มเมืองจันท์) ) เปี๊ยบเลย บังเอิญอย่างไม่น่าเชื่อ :)
คือ ภาพนี้ ... ในหนังสือ "จุดหมายที่ปลายเท้า" หน้าที่ 22

(ที่มาของภาพ : http://www.hoy.es/galerias/cultura/media/puesto-britnica-rolling-convertido-16.3.2699994362.jpg)
เป็นอีกครั้งที่ผมได้อ่าน เรื่องของความล้มเหลวและจินตนาการของ เจ.เค.โรลลิ่งในหนังสือเล่ม ...
ผมยังมีความประทับใจคงเดิม ไม่เสื่อมคลาย
ขอบคุณ เจ.เค.โรลลิ่ง ที่คุณได้ใช้ประสบการณ์เขียนมันขึ้นมา
ขอบคุณ หนุ่มเมืองจันท์ ที่ได้ถ่ายทอดออกมาด้วยความคมและอารมณ์ดี ๆ
ขอบคุณ ผู้อ่านทุกท่าน ที่ติดตามการสังเคราะห์งานชิ้นนี้
บุญรักษา ทุกท่าน :)
....................................................................................................................................
แหล่งอ้างอิง

หนุ่มเมืองจันท์. จุดหมายที่ปลายเท้า. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: มติชน, 2552.
|
|
Wasawat Deemarn
2009-04-30 22:15:30 +0700
|
คุณจะไม่มีวันรู้จักตัวเองอย่างแท้จริงหรือรู้จักความแข็งแกร่งของความสัมพันธ์ในชีวิตจนกว่าทั้ง 2 สิ่งนี้จะถูกทดสอบด้วยเคราะห์ร้าย
ขอบคุณ อาจารย์หนอนๆๆๆ ค่ะ
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-01 00:22:34 +0700
|
ขอบคุณครับ คุณ ครูเอ :) ... เน้น "หนอน" เจง ๆ 555
|
|
Moon smiles on Venus&Jupiter
2009-05-01 00:26:31 +0700
|
สวัสดีค่ะ พี่อาจารย์ Wasawat Deemarn
ขอบคุณบันทึกของพี่อาจารย์ค่ะ อ่านแล้วทิ้งรอย (และแอบอ่าน) ก็ล้วนทำให้เกิดจินตนาการ ที่สร้างสรรค์ ทั้งความคิด และ จิตใจค่ะ
ขออนุญาตนำภาพมาฝาก ชอบภาพของเขาทุกภาพเลย เพราะเขาจะตั้งชื่อภาพ และ หมุนเวียนเปลี่ยนภาพเกือบทุกวัน พอมีเวลา ก็จะแวะเข้าไปดูค่ะ ภาพนี้มีชื่อว่า Glistening ค่ะ

สุขกาย สบายใจ นะคะ
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-01 00:37:36 +0700
|
ขอบคุณมากครับ น้อง Moon smiles on Venus&Jupiter :)
บันทึกจรรโลงหัวใจให้เป็นนักสู้ ครับ
หลักของการ "ลุก" เมื่อเรา "ล้ม" ก็คือ ต้องดันตัวเองขึ้นมาโดยใช้พื้นเป็นฐานยันตัว
" ตนเป็น ที่พึ่ง แห่งตน "
ถึงแม้จะต้องเริ่มด้วยการคลาน (แบบสี่ขา อิอิ..)ก็ต้องลุกขึ้นด้วยตัวเองให้ได้ ค่ะ
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-01 09:41:42 +0700
|
ใช่คร้าบ คุณครูจุฑารัตน์ NU 11 :)
เป็นคน ย่อมลุกได้เสมอ หากใจสู้
สวัสดีครับคุณพี่ Was ผมเรียกแปลกกว่าใครเค้ามั้ยครับ อิอิ
แต่ละวรรคนี้ถ้าไม่ล้มเหลวมากับตัวคงไม่กลั่นผลึกออกมาได้กินใจขนาดนี้แน่เลย :)
ผมยังไม่อ่านเล่ม 6-7 เลยคร๊าบ ฮือๆ
ขอบคุณมากเลยนะครับ :)
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-01 16:07:45 +0700
|
มุข "หนอน" เหมือนใครหว่า คุณครูจุฑารัตน์ NU 11 :) หุ หุ
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-01 16:09:21 +0700
|
ขอบคุณมาก คุณน้อง adayday มีคุณน้องคนเดียวแหละที่เรียกคุณพี่อย่างนั้น โฮ๊ะ โฮ๊ะ :)
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-01 16:52:27 +0700
|
วันนี้ติดสอนทั้งวันเลยครับ คุณ ครูเอ :)
สวัสดีค่ะอาจารย์
ความล้มเหลวเป็นเรื่องสามัญที่เกิดขึ้นกับใครก็ได้ แต่ไม่ใช่ใครก็ได้จะสามารถผ่านมันไปได้ ความเข้มแข็งของจิตใจก็เป็นเรื่องสำคัญ
เพราะถ้าใครผ่านช่วงนั้นไปได้จะยิ้มสู้ได้ทุกสถานการณ์ค่ะ
ถามค่ะ ว่าจิตนาการกับคิดไปเองนี่ ต่างกันอย่างไรค่ะ
ปล.ไม่ได้ป่วนนะค่ะ ^__^
|
|
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
2009-05-01 21:23:51 +0700
|

โอ...เล่มนี้ จับวางๆ เมื่อวานนี้เอง ไปหาหนังสือให้ท่าน Was แต่หมดเสียก่อนครับ
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-01 21:45:52 +0700
|
สวัสดีครับ เจ้าหนูจำไม สี่ซี่ :)
ในที่สุด ในที่สุด ก็มา "ป่วน" ฮือ ฮือ
จินตนาการ คือ การไม่ยึดติดสิ่งใด ๆ ก่อนคิด
คิดไปเอง คือ การยึดติดกับทิฐิของตัวเอง ก่อนคิด
:) ... มั่วอ่ะนะ อย่าเชื่อเลย
ขอบคุณครับ :)
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-01 21:46:55 +0700
|
อย่างนั้นหรือครับ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร :)
แม่น ดั่ง จับ วาง :)
อาจารย์ค่ะ
ไม่ได้มาป่วนนะค่ะ แต่เกิดปัญหาจริงๆ อย่างเช่น
ถ้าคนๆ หนึ่งเริ่มทำธุรกิจ และวาดภาพว่าตนเองต้องร่ำรวย มีชื่อเสียงมากมาย อย่างนี้เรียกจินตนาการ หรือ คิดไปเอง
แต่ถ้านิยามที่อาจารย์ให้ก็น่าจะคิดไปเองนะค่ะ
ปล.สี่หานิยามคำว่าจินตนาการแล้วนะค่ะถึงได้ถาม ไม่ได้มาป่วนจริงๆ ค่ะ เพราะนิยามบอกว่า จินตนาการ คือ การสร้างภาพขึ้นในใจ ไปดีกว่าค่ะ
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-01 22:12:41 +0700
|
จ้า เจ้าหนูจำไม สี่ซี่ ... ช่างคิดจริง ๆ เลย
นิยามของผมใช้ได้เปล่าครับ ... คำว่า "คิดไปเอง" ใช้ภาษาทางโลก "จิตหลุด" ภาษาทางธรรม "จิตวิปลาส" ... เป็นการคิดโดยยึดติด ให้ประโยชน์แต่ตนเองเป็นใหญ่ ไม่ได้คิดถึงคนอื่น
แต่ "จินตนาการ" เป็นการสร้างภาพที่ไม่ได้ยึดติดสิ่งใด ๆ คิดนอกกรอบจากคนโดยทั่วไป ยังประโยชน์ทั้งตนเองและผู้อื่น
คิดไปเอง ... อธรรม
จินตนาการ ... ธรรมะ
:)
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-01 22:38:52 +0700
|
ใครบางคนของน้อง สี่ซี่ คงไม่ใช่คนใกล้ตัวหรอกนะครับ
อย่าเครียดล่ะ รู้ไหม :)
ไม่ใช่เจ้า รู้ทันอีกแล้วค่ะ สมเป็นอาจารย์ อาจารย์อย่าลืมไปที่นี่นะค่ะ ขอบคุณค่ะ
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-01 23:48:21 +0700
|
รับทราบครับ น้อง สี่ซี่ :)
|
|
นาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี
2009-05-02 07:38:13 +0700
|
|
|
Wasawat Deemarn
2009-05-02 16:23:15 +0700
|
ขอบพระคุณ อาจารย์หมอ เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี ที่มาเยี่ยมเยือนครับ :)
สวัสดีค่ะอ่านหนังสือเล่มนี้แล้วให้ความรู้อก่ตัวเองมากเลยค่ะ
|
|
Wasawat Deemarn
2010-02-08 18:07:22 +0700
|
ขอบคุณมากครับ คุณ Hnamteay ;)
|
|
Wasawat Deemarn
2013-04-02 12:13:40 +0700
|
ขอบคุณ คําคม ;)...
GotoKnow เป็นบริการสังคมของ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้รับการสนับสนุนโดย
GotoKnow ให้บริการโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย ภายใต้เงื่อนไขที่สมาชิกใช้บริการโดยไม่หวังผลทางการค้า
![]()
สวัสดีครับท่านอาจารย์ เป็นแฟนของหนุ่มเมืองจันทร์ ฟาดฟูดธุรกิจ อ่านทุกครั้งที่เปิดมติชนครับ จุดหมายที่ปลายเท้า ยังไม่ได้เข้าไปอ่านครับ