เดือนเมษายนชุมชนคนบ้านกร่างได้รับความไว้วางใจมอบหมายให้ดูแลนิสิตแพทย์ชั้นปีที่ 4 คณะแพทย์ ม.นเรศวร จำนวน 8 คน การมาครั้งนี้เพื่อฝึกภาคปฏิบัติการซักประวัติ ตรวจร่างกาย การเยี่ยมผู้ป่วยที่บ้าน โดยใช้หัวใจของความเป็นมนุษย์ มีแพทย์พี่เลี้ยง จากกลุ่มงานเวชศาสตร์ครอบครัว ร.พ พุทธชินราช คือ อ.นพ นิพัธ กิตติมานนท์ และอ.นพ ดนัย สังข์ทรัพย์ พี่เลี้ยงจาก ศูนย์สุขภาพชุมชนบ้านกร่างทุกคน ผู้ใหญ่บ้าน ตัวแทนชาวบ้านหมู่ 12 ร่วมให้การดูแล <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> พี่เลี้ยงแพทย์ เป็นหน้าที่ที่สำคัญสำหรับพยาบาลวิชาชีพที่อยู่ในชุมชนอย่างพวกเรา เพราะการให้น้องๆแพทย์มีความเข้าใจชาวบ้าน เข้าใจชุมชนอย่างแท้จริง มีหัวใจของความเป็นมนุษย์ในการบริการ ในระยะเวลาอันจำกัด ทีมงานของเราจึงต้องมีการวางแผนและเตรียมสิ่งต่างๆมากมายไว้ต้อนรับ เช่นเตรียมสถานที่ เตรียมอุปกรณ์ เตรียมชุมชน และเตรียมตัวของพี่เลี้ยง มีการแบ่งหน้าที่รับผิดชอบ ประสานงานกับชุมชน เพื่อให้การฝึกภาคสนามครั้งนี้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ผู้เรียน จะได้มีแพทย์ที่ดีมีคุณภาพ รักและเข้าใจชาวบ้านด้วยหัวใจไม่ใช่ทำเพื่อหน้าที่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> การฝึกครั้งนี้ เวลา 9.00 – 12.00 น.ตรวจรักษาที่ pcu เวลา 13.00-15.00 น ร่วมวางแผนและออกเยี่ยมบ้านผู้ป่วยที่มีปัญหาและครอบครัว ฝึกการวินิจฉัยชุมชน รวมเวลา 6 วัน ตลอดระยะเวลาที่ร่วมงานกัน ชุมชนบ้านกร่างมีบรรยากาศการทำงานคึกคักสนุกสนาน มีรอยยิ้มใสๆจากน้องๆแพทย์ มีเสียงหัวเราะของคุณตา คุณยาย ถึงแม้จะรอนานหน่อยแต่ก็มีความสุขดี ขอบอกว่าน้องๆนิสิตแพทย์กลุ่มนี้สอบผ่านการใช้หัวใจของความเป็นมนุษย์ในการดูแลผู้ป่วยได้อย่างแน่นอน </p>

นพ.ดนัย สังข์ทรัพย์ สอนและสาธิตการตรวจร่างกาย 
พานิสิตเยี่ยมบ้านผู้ป่วยเบาหวาน สร้างกำลังใจและความสุขมาสู่ผู้ป่วยอย่างมาก

การพูดคุยอย่างเป็นกันเองของนิสิตแพทย์กับผู้ป่วย
สิ่งที่ได้รับจากการเป็นอาจารย์พี่เลี้ยง (ของนู๋รัตน์)
1. ประสบการณ์ที่ได้จากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกับน้องๆนิสิต ซึ่งเป็นกำไรชีวิตในการทำงาน
2. ได้ความรู้และทักษะการตรวจร่างกายเพิ่มขึ้นจากอาจารย์แพทย์
3. ได้พัฒนาความคิด การตัดสินใจ กระบวนการทำงานในชุมชน
4. ความสุข ความภาคภูมิใจ การมีส่วนร่วมในการผลิตบุคลากรทางการแพทย์ที่ดีแก่องค์กรทางด้านสาธารณสุข

ก่อนกลับก็ฝากของที่ระลึกไว้คิดถึงกัน

ไม่ลืมที่จะขอบคุณ ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 12 ที่ใหการต้อนรับอย่างอบอุ่น
</span>
ดีนะนู๋รัตน์ ถึงจะมีเวลาไม่มากนักในการถ่ายทอดความรู้สึกดีๆให้กับหมอน้อยเหล่านี้ แต่เราก็หวังไว้นะว่าเค้าจะจำได้บ้าง อาจจะมีบางคนได้เติบโตเป็นหมอของชาวบ้านจริงๆก็เป็นได้นิ
ดีใจจังค่ะทีพี่ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table>คิดถึงและคอยเป็นกำลังใจนู๋รัตน์ ชอบรับฟังคำแนะนำจากพี่หนูมากๆเพราะทำให้น้องรัตน์มีความสุขและมีแรงลุกขึ้นมาทำงาน คิดผลงานใหม่ขึ้นมาได้อีก ขอบคุณ อีกครั้งค่ะ
ขอบอกว่าน้อง ๆ ของอาจารย์ ต้องมีหัวใจของความเป็นมนุษย์ในการให้บริการอย่างแน่นอน อย่างน้อยก็ 50% ที่เฝ้าสังเกตและติดตามผลงานของน้องๆค่ะ