"ความเงียบ..."
มันอยู่ในลิฟท์ ขณะเราขึ้นไปกับคนแปลกหน้า
มันอยู่ในรถ 2 แถว หลังจากเราสบตากับคนที่นั่งตรงข้ามไป 2-3 ครั้งแล้ว
มันอยู่ในโรงหนัง ก่อนหนังตัวอย่างจะมา
มันอยู่ใต้ท้องทะเล ขณะเราดำน้ำ
มันอยู่ในห้องสมุด มันอยู่หลังเสียงแก้วแตก
มันอยู่ในห้องเรียน หลังจากครูถามว่า มีใครสงสัยอะไรมั๊ย
มันอยู่ในบ้าน ตอนเราเดินปิดไฟทีละดวง ทีละดวง ก่อนเข้านอน
มันอยู่ระหว่างคน 2 คนที่ไม่เข้าใจกัน
อู่งเก็บมาจากเว็บไหนสักแห่งหนึ่งนะคะ
ระวังอย่าให้ความเงียบนั้นเข้ามาในชีวิต แล้วมันจะพาเราไปสู่ ความว้าเหว่ ความเหงา และความ... ในที่สุด
55555555555555
อะไรอยู่ในห้องสมุดเหรอ……. หนู….
พี่ป้อมจ๋า ความเงียบเป็นเพื่อนที่ดีค่ะ เพราะอุ๋งไม่ชอบเสียงดังโวยวาย โหวกเหวก มันแสบแก้วหู
พี่เอก อุ๋งว่าห้องสมุด มมส. เป็นอะไรที่จอแจมากๆ ยังกะตลาดสด อะอะ เงียบไว้นะคะ
อ่านแล้ว ชักไม่ชอบความเงียบเลยอ่ะ
จ้าพี่แป้น แต่อุ๋งว่าพี่แป้นก็ชอบแน่เลยเวลาน้องกานต์หรือใครบางคนเถียง แล้วพี่แป้นก็พูดขึ้นว่า “เงียบนะ” แล้วเค้าเงียบไปจริงๆ
ในวงจรชีวิตเรา บางโอกาสก็อยากอยู่เงียบ ๆคนเดียวนะ...
เฉ
อ่าน ๒-๓ บรรทัดแรก ก็นึกถึงวลีว่า
ความอ้างว้างท่ามกลางฝูงชน
ตามที่เล่ามา คล้ายๆ กับแนวคิดของ ฌอง ปอล ซาร์ต ในประเด็นที่เกี่ยวกับ ความมี ความไม่มี หรือความว่าง ..ทำนองนี้แหละ...
เช่น... เราเข้าไปห้องสมุดเพื่อหาเพื่อนร่วมชั้น แต่ไม่เห็นผู้ที่เป็นเพื่อนร่วมชั้นในห้องสมุดเลย.. ดังนั้น ห้องสมุดนั้น ในขณะนั้น จึงมีแต่ ความว่าง สำหรับเรา...
ไม่รู้เรื่องเดียวกันมั้ย ?
เจริญพร