สวัสดีตอนดึกๆ ครับ บทความภายใน Blog นี้ผมได้เขียนมาเพื่อเป็นการรวบรวมประสบการณ์ในการเผยแพร่ในแต่ละวัน ครับ สำหรับวิทยากรร่วมคณะที่ได้ออกไปสอน ตามสถานที่ต่างๆ จะได้มีแหล่งไว้ได้เรียนรู้เพื่อพัฒนาเทคนิควิธีการในการฝึกอบรมต่อไปครับ ในบางคำพูดอาจมี Technical Term ต่างๆ บ้างนะครับ ดังนั้น ท่านที่อ่านอาจจะงงสักหน่อย ผมจะค่อยๆ ขยายความเรื่อยๆ นะครับ
-----------------------------------------
ปัญหาที่เกิดในวันนี้ก็คือ ในขั้นตอนการวัดผลการฝึก โดยวิทยากร ได้ถามสอบถามนักเรียนด้วยคำถามลักษณะต่างๆ ทำไมนักเรียนไม่ตอบสนอง???
สาเหตุมีได้หลายสาเหตุ ในเบื้องต้นนี้จะไม่ลงไปในรายละเอียดมากนัก แต่จะให้เห็นสาเหตุและวิธีแก้ไขคร่าวๆ ในภาพรวมเสียก่อน โดยเมื่อมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นมาก็ตาม ให้หยุึดก่อนครับ หยุด.. อย่าเพิ่งไปโทษไกลตัว ลองมองกลับมาที่ตัวเองก่อนครับว่า เรามีข้อผิดพลาดอะไรบ้างหรือไม่? เช่น เตรียมตัวมาไม่พร้อม ทั้งการเดินวิชาประจำวัน สภาพร่างกาย จิตใจ ฯลฯ ถ้าพิจารณาดุแล้วพบว่า เราไม่ีข้อผิดพลาดที่จะเปิดช่องได้ ค่อยพิจารณาปัจจัยภายนอกครับ
เบื้องต้นเอาง่ายๆ เท่านี้ก่อน ทำไมนะเหรอครับ เพราะโดยธรรมชาติส่วนมาก คนเรามักจะไม่โทษตัวเองนะซิครับ ทำให้ไม่เห็นข้อบกพร่องและข้อผิดพลาดของตัวเองเท่าที่ควร
ปัญหาที่เกิดขึ้นในวันนี้ก็คือ ในการสอนชั้นป.1 วิทยากรสอบถามแล้วนักเรียนไม่ตอบสนอง แต่เมื่อพิจารณาดูแล้ว ปัญหาไม่ได้เกิดมาจากตัววิทยากร ที่บอกวิชาเพียงอย่างเดียว สาเหตุที่เกิดในวันนี้นั้น ยังเกิดมาจากสภาพบรรยากาศที่ค่อนข้างเป็นทางการมากเกิินไปสักหน่อย และเวลาที่รีบเร่ง แต่เมื่อวัดผลโดยการสอบถามเป็นรายบุคคลก็พบว่า เด็กๆ สามารถฝึกได้ตามที่วิทยากรสอนไป แสดงว่าการสอนในรอบนี้ได้ผลตามปกติ แต่การาวัดผลให้ออกมาเป็๋นรูปธรรม ยังไม่ชัดเจน ซึ่งต้องปรับปรุงต่อไปครับ
-----------------------------------------------
เว็บแนะนำครับ
ศูนย์รวมข้อมูลการเผยแพร่ การเรียนการสอน วิชา ธรรมกาย
เว็บบอร์ดของเว็บ Wisdominside
เว็บ Wisdom Inside ภาคภาษาไทย
ตำราเกี่ยวกับวิชาธรรมกายทุกหลักสูตรสำหรับให้ค้นคว้า ฟรี!!
Blog of Free Meditation Training
ประชาสัมพันธ์
แหมอาจารย์ครับ นั่งสมาธินะยากนะครับ ผมเองยังไม่เคยเห็นดวงใสๆในท้องเลยครับ แค่หลับตายังนึ่งไม่ออกเลยครับ ไม่คิดบ้างหรือครับว่า เด็กเขาอาจจะไม่เห็นจริงๆเลยไม่ยกมือ
ขอบคุณมากๆ เลย สำหรับความเห็นนะครับ
การเห็นหรือไม่เห็น เป็นเรื่องที่อธิบายยาก และก็ยังเป็นข้อถกเีถียงกันอยู่มากในปัจจุบัน ในเบื้องต้นนี้ ถือว่า การเห็นหรีือไม่เห็นเป็นการวัดผลการฝึกภาคปฏิบัติในเบื้องต้นเท่านั้นครับ เพราะการปฏิบัติธรรมเป็นเรื่องของใจ วัดผลยาก ก็ถือว่าเอาแค่นี้ก่อน ส่วนว่าจะเห็นจริง ชัดหรือไม่ชัด เด็กๆ หรือครู เขาไม่สนใจมากนักหรือครับ (บางส่วนนะครับ)
วัตถุประสงค์ของการฝึกก็คือ ให้เกิดจิตสำนึกที่ดี และมีสมาธิมากขึ้น เพียงแค่นี้ก็เกิดผลมหาศาลแล้วครับ
ผลจะค่อยๆ ทยอยอธิบายรายละเอียดทางเทคนิคในภาคปฏิบัติในมุมมองและโลกทัศน์ของผมไปเรื่อยๆ นะครับ