คาถายุติความขัดแย้ง

จงทำกับเพื่อนมนุษย์โดยคิดว่า เขาเป็นเพื่อนเกิด แก่ เจ็บ ตายของเรา เขาเป็นเพื่อนเวียนว่ายอยู่ในวัฏฏสงสารด้วยกันกันกะเรา เขาก็ตกอยู่ใต้อำนาจกิเลสเหมือนเรา ย่อมพลั้งเผลอโปบ้าง เขาก็มีราคะโทสะโมหะ ไม่น้อยไปกว่าเรา เขาย่อมพลั้งเผลอบางคราวเหมือนเรา เขาก็ไม่รู้ว่าเกิดมาทำไม เหมือนเรา ไม่รู้จักนิพพานเหมือนเรา เขาโง่ในบางอย่าง เหมือนที่เราเคยโง่ เขาก็ตามใจตัวเองในบางอย่าง เหมือนที่เราเคยกระทำ เขาก็อยากดี เหมือนเรา ที่อยาก ดี-เด่น-ดัง เขาก็มักจะกอบโกย และ เอาเปรียบเมื่อมีโอกาสเหมือนเรา เขามีสิทธิ ที่จะบ้า ดี-เมาดี-หลงดี-จมดี เหมือนเรา เขาไม่มีหน้าที่ ที่จะเป็นทุกข์ หรือตายแทนเรา เขาเป็น เพื่อนร่วมชาติ ร่วมศาสนา กะเรา เขาก็ทำอะไร ด้วยความคิดชั่วแล่น และผลุนผลัน เหมือนเรา เขามีหน้าที่ รับผิดชอบ ต่อครอบครัวของเขา มิใช่ของเรา เขามีสิทธิ ที่จะมีรสนิยม ตามพอใจของเขา เขามีสิทธิ ที่จะเลือก(แม้ศาสนา) ตามพอใจของเขา เขามีสิทธิ ที่จะใช้สมบัติ สาธารณะ เท่ากันกับเรา เขามีสิทธิ ที่จะเป็นโรคประสาท หรือเป็นบ้า เท่ากับเรา เขามีสิทธิ ที่จะขอความช่วยเหลือ เห็นอกเห็นใจจากเรา เขามีสิทธิ ที่จะได้รับอภัย จากเรา ตามควรแก่กรณี เขามีสิทธิ ที่จะเป็นสังคมนิยม หรือ เสรีนิยมตามใจเขา เขามีสิทธิ ที่จะเห็นแก่ตัว ก่อนเห็นแก่ผู้อื่น เขามีสิทธิ แห่งมนุษย์ชน เท่ากันกับเรา สำหรับจะอยู่ในโลก ถ้าเราคิดกันอย่างนี้ จะไม่มีการขัดแยังใดๆเกิดขึ้น. พุทธทาส ภิกขุ