คนใน คนนอก

มีช่วงชีวิตช่วงหนึ่งผมได้เดินทางไปทำงานที่จังหวัดแม่ฮ่องสอนและอาศัยอบู่กับชาวพื้นเมืองที่นั่น ประกอบด้วย คนเมือง ชาวปาเกอยอ ชาวม้ง ชาวลีซอ ด้วยความที่ตนเองเป็นอยู่ง่ายก็เลยอยู่ได้นานและเข้ากับชาวบ้านได้เร็วทำเห็นเห็นถึงวิถีการดำเนินชีวิตของคนเล่านั้น ได้ความคิดอย่างหนึ่งว่า วิถีคนในเขามีความพอเพียง พึ่งพา พึ่งพิง ธรรมชาติและคนต่างเผ่าพันธุ์ แต่เขาบอกว่า เขาไม่ได้ยากจน แต่เราคนนอกมักมองว่า การอยู่บ้านมุงหญ้า ฝาบ้านขัดแตะ ไม่มีถนน ไม่ไฟฟ้า คือความยากคจนความขาดแคลน เรามักจะยัดเยียดความช่วยเหลืออย่างไม่ได้มองว่า เขาต้องการหรือไม่ บางสิ่งบางอย่างเขาไม่ได้ต้องการ ผมเห็นว่า ชาวภูเขามีความพอเพียงและมีความสุขกับการที่เขาเป็นและเป็นเขาอย่างนั้น อยากให้เราทุกคนร่วมทำให้สังคมมีแต่ความดีและความสุขตามอัถภาพครับ