หลักธรรมนำชีวิต

หลักธรรมนำชีวิต <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                ข้อแรก  ทำงานอย่างผู้รู้จริงและมีผลงานเป็นที่ประจักษ์  หมายความว่า  จะพูดอะไรจะทำอะไร  ก็ต้องเริ่มต้นด้วยการเรียนรู้ก่อน  ต้องมีสติ จึงจะมีปัญญา</p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">               ข้อสอง  ความอดทนมุ่งมั่น  ยึดธรรมะความถูกต้อง  ดังที่ในหลวงของเราทรงปฏิบัติตลอดเวลา  60  ปี  ธรรมะและความถูกต้องทรงยึดเหนือสิ่งอื่นใด  ทำให้เผชิญหน้ากับทุกสิ่งทุกอย่างโดยไม่หวาดกลัว  </p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                ข้อสาม  ความอ่อนน้อมถ่อมตน  เรียบง่ายและประหยัด  เวลาที่ทรงเสด็จเยี่ยมราษฎร  ทรงโน้มพระวรกายหาประชาชนโดยตลอด  ประชาชนนั่ง  พระองค์ท่านก็นั่ง  ฉลองพระองค์รองเท้า นาฬิกาล้วนแต่เป็นยี่ห้อธรรมดา  ทรงถือว่าเฟอร์นิเจอร์เป็นแค่เครื่องประดับ  เป็นแค่เปลือกนอก</p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">               ข้อสี่  มุ่งประโยชน์คนส่วนใหญ่เป็นหลัก  ความสุขก็คือการทำงานให้คนอื่น  เมื่องานสำเร็จ  เราจะมีความสุข  การการกระทำของเราเพื่อคนอื่นผลที่สุดสิ่งที่เราได้รับคือความสุข</p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">               ข้อห้า  รับฟังความเห็นของผู้อื่น  เคารพความคิดเห็นที่แตกต่าง  ไม่เช่นนั้นก็จะเกิดการทะเลาะเบาะแว้ง  ไม่ว่าจะเป็นที่สำนักงาน  หรือที่บ้าน  สุดท้ายบ้านที่อาศัยก็พัง  ไม่มีสติปัญญา</p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                ข้อหก  มีความตั้งใจจริงและขยันหมั่นเพียร  ทรงเตือนให้ยึดมั่นไว้เพราะเป็นเรื่องจำเป็นที่สุด</p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                ข้อเจ็ด  มีความสุจริตและความกตัญญู  ทรงเตือนให้ยึดมั่นไว้เพราะเป็นเรื่องจำเป็นที่สุด</p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                ข้อแปด  พึ่งตนเอง  ส่งเสริมคนดีและคนเก่ง  ยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียง  ไม่มีความอิจฉาเพื่อนร่วมงาน</p>                ข้อเก้า  รักประชาชน  ทรงสอนว่า  ปลูกมะม่วงก็จะได้มะม่วง  ปลูกความดีก็จะได้ความรักกลับมา                ข้อสุดท้าย  การเอื้อเฟื้อซึ่งกันและกัน  บ้านเมืองเราที่อยู่รอดมาได้ทุกวันนี้เพราะเรายังให้กันอยู่  ครอบครัวยังช่วยเหลือกัน  ชุมชนยังเอื้อเฟื้อกัน  ทุกคนยังรวมกันจึงอยู่รอด <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">                ผู้ใดนำไปปฏิบัติได้จะทำให้เป็นมงคลชีวิต  และอยู่อย่างมีความสุข</p> ที่มา: หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ  ฉบับวันอังคารที่  30  พฤษภาคม  2549  หน้าที่  6