จรรยาบรรณนักสังคมสงเคราะห์

 (Social Work Code of Ethics)    

           สังคมสงเคราะห์เป็นวิชาชีพที่ทำงานเกี่ยวข้องกับ มนุษย์โดยเฉพาะผู้ด้อยโอกาสหรือ ผู้ที่อยู่ในภาวะที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ จึงต้องกระทำด้วยความรอบคอบและคำนึงถึงประโยชน์สูงสุดของบุคคลนั้นๆ นักสังคมสงเคราะห์ที่ทำงานกับบุคคลดังกล่าวจึงต้องมีกรอบความประพฤติ  และบรรทัดฐานในการทำงาน  ทั้งนี้เพื่อเป็นหลักประกันแก่ผู้มารับบริการว่าจะได้รับบริการความช่วยเหลืออย่างมีมาตรฐาน  ไม่ได้ขึ้นอยู่กับอารมณ์  ความรู้สึกหรือถูกเลือกปฏิบัติจากนักสังคมสงเคราะห์  ดังนั้นจึงจำเป็นที่ผู้ปฏิบัติงานจะต้องตระหนักและระลึกถึงความรับผิดชอบในการทำงานกับผู้รับบริการเสมอ

        วิชาชีพใดๆที่กระทำกับมนุษย์โดยตรง  เป็นวิชาชีพที่เกี่ยวข้องกับศักดิ์ศรีและคุณค่าของมนุษย์ จึงเป็นที่คาดหวังจากสังคมว่าจะต้องมีข้อกำหนดเป็นพิเศษหรือมีหลักประกันในการทำงานให้สังคมมั่นใจในมาตรฐานการให้บริการ  ดังนั้นผู้ประกอบวิชาชีพต่างๆ เช่น วิชาชีพแพทย์ ครู  พยาบาล  นักสังคมสงเคราะห์ ฯลฯ    นอกจากจะต้องประพฤติตนเป็นคนดีในสังคมเป็นพื้นฐานแล้ว ยังจะต้องประพฤติปฏิบัติตนเป็นพิเศษตามข้อกำหนดของจรรยาบรรณทางวิชาชีพอีกด้วย

             จรรยาบรรณทางวิชาชีพได้มีการกำหนดขึ้นจากองค์กรหรือสมาคมผู้ประกอบวิชาชีพนั้นๆ โดยมีวัตถุประสงค์คือ

       1. เป็นแนวทางให้ผู้ประกอบวิชาชีพนำไปยึดถือปฏิบัติในการทำงาน

       2. เพื่อให้วิชาชีพคงฐานะได้รับการยอมรับและยกย่องจากสังคม

        3. เพื่อผดุงเกียรติยศและศักดิ์ศรีแห่งวิชาชีพ

           ในทางกลับกัน ถ้าผู้ประกอบวิชาชีพทั้งหลายละทิ้งจรรยาบรรณทางวิชาชีพของตนและประพฤติปฏิบัติตัวตามอำเภอใจไร้มาตรฐาน สังคมก็จะวุ่นวาย เต็มไปด้วยความหวาดระแวง ประชาชนก็จะคอยระวังตัวด้วยเกรงว่าจะถูกเอารัดเอาเปรียบจากผู้ประกอบวิชาชีพ ในที่สุดวิชาชีพนั้นก็จะเสื่อม ไม่เป็นที่ยกย่อง ไม่มีเกียรติและศักดิ์ศรีอีกต่อไป  

จรรยาบรรณนักสังคมสงเคราะห์ (Social Work Code of Ethics)

           จรรยาบรรณของวิชาชีพนักสังคมสงเคราะห์นั้น อาจจะกล่าวได้ว่า เป็นหลักแห่งความประพฤติและหลักของความคิดที่ผู้ประกอบวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ได้ร่วมกันกำหนดขึ้น เพื่อใช้เป็นแนวทางให้นักสังคมสงเคราะห์ทั้งหลายได้ยึดถือ ในการปฏิบัติหน้าที่ของตนเอง เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อสังคมได้อย่างเหมาะสม  ซึ่งนั่นเป็นตัวกำหนดให้ผู้ที่จะก้าวมาเป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่ดีพึงต้องยึดถือเอาหลักจรรยาบรรณไปใช้ปฏิบัติอย่างเคร่งครัด  

           สมาคมนักสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย  ได้กำหนดจรรยาบรรณของนักสังคมสงเคราะห์ ไว้ 5 ประการ  ดังนี้ 

        1. นักสังคมสงเคราะห์จะต้องสำนึกว่า การกระทำเพื่อพัฒนาหรือก่อให้เกิดสวัสดิภาพแก่บุคคล กลุ่มชนและชุมชนเป็นความรับผิดชอบของตน

       2. นักสังคมสงเคราะห์จะต้องปฏิบัติงานในหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์  เสียสละ  มีคุณธรรมและปราศจากอคติทั้งปวง

      3. นักสังคมสงเคราะห์จะต้องเคารพในศักดิ์ศรี    และไม่เปิดเผยเรื่องราวส่วนตัวของผู้รับบริการ

      4. นักสังคมสงเคราะห์จะต้องประพฤติปฏิบัติตนในกรอบของวัฒนธรรมอันดีงาม    เพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายแก่วิชาชีพสังคมสงเคราะห์

       5. นักสังคมสงเคราะห์จะต้องยึดมั่นในหลักวิชา เพิ่มพูนความรู้และทักษะ  พร้อมทั้งส่งเสริมวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ให้ก้าวหน้าอยู่เสมอ 

          "จรรยาบรรณ" มิได้เป็นข้อห้ามที่ไม่ให้ประพฤติปฏิบัติ หากแต่ "จรรยาบรรณ" คือหลักแห่งความประพฤติอันเหมาะสม ที่จะช่วยธำรงไว้ซึ่งชื่อเสียงและเกียรติคุณของวิชาชีพ เปรียบเสมือนปัจจัยที่เกื้อกูลให้วิชาชีพเจริญก้าวหน้าต่อไป ทั้งนี้เพื่อให้เกิดสวัสดิภาพแก่มวลมนุษยชาติอย่างแท้จริงตามหลักจรรยาบรรณนักสังคมสงเคราะห์ที่สถิตย์อยู่ในอุดมการณ์และจิตวิญญาณของนักสังคมสงเคราะห์ทุกคน  

………………………………….