ผมได้มีโอกาสเข้ามาทำวิจัยเรื่องการวิเคราะห์ประสิทธิภาพเชิงนิเวศเศรษฐกิจของกลุ่มอุตสาหกรรมในเขตพื้นที่มาบตาพุดจังหวัดระยอง ภายใต้การสนับสนุนทุนวิจัยจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย ได้ประมาณเกือบ 10 เดือนแล้ว อยากจะเล่าสู่ให้ฟังถึงในด้านบวกของนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดบ้าง เพราะสื่อต่างๆตอนนี้มักจะหยิบเอาแต่ด้านลบของโรงงานภายในนิคมมาตีแผ่กันมากเหลือเกิน ซึ่งในความคิดของผมนั้นทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้มีแต่ด้านลบเพียงอย่างเดียว งานวิจัยชิ้นนี้ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ครับ แต่เท่าที่ผ่านมาพอสรุปได้คร่าวๆว่านิคมอุตสาหกรรมดังกล่าวเป็นนิคมที่โรงงานภายในนิคมนั้นมีความเชื่อมโยงสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มอุตสาหกรรมปิโตรเลียมและปิโตรเคมีซึ่งอาจเรียกได้ว่าเป็นแหล่งวัตถุดิบใหญ่ของอุตสาหกรรมพลาสติกในประเทศก็ว่าได้ ความเชื่อมโยงดังที่กล่าวมานั้นพอแสดงได้ด้วยวาจาว่ามีความสัมพันธ์กันทั้งเรื่องของวัตถุดิบ พลังงาน และของเสียซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นวัตถุดิบของโรงงานอื่นได้ด้วย ทีมวิจัยของเรามีการวิเคราะห์ถึงประสิทธิภาพในเชิงนิเวศเศรษฐกิจของกลุ่มอุตสาหกรรมต่างๆภายในนิคมว่ามีประสิทธิภาพหรือเปล่าในระยะเวลาช่วง 3 ปีย้อนหลังที่ผ่านมา ขณะนี้อยู่ในระหว่างการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อให้ถูกต้องในทางวิชาการครับ ที่ผมเขียนบันทึกนี้ขึ้นมาก็เพราะว่าอยากให้ฟังข้อมูลกันหลายๆด้านจะได้นำไปตัดสินใจอะไรในระดับเชิงนโยบายได้ถูกต้อง ความคืบหน้าว่านิคมนี้มีประสิทธิภาพในเชิงนิเวศเศรษฐกิจหรือไม่คงจะพอสรุปเผยแพร่ได้ในอีกไม่นานนี้ครับ อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่านิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดเป็นตัวการทำลายสิ่งแวดล้อมของจังหวัดระยองอย่างเดียว เราคงต้องอาศัยข้อมูลจากหลายๆด้านช่วยกันหาวิถีทางที่จะควบคุม หรือทำให้เศรษฐกิจอยู่ควบคู่ไปกับการรักษาสิ่งแวดล้อมได้นะครับ