ข้าพเจ้ามีประสบการณ์ในการสอนนักเรียนระดับประถมศึกษาเป็นเวลา  ๒๘  ปี  ปัจจุบันรับผิดชอบงานห้องสมุดของโรงเรียน                 เมื่อวันที่  ๑๐  ตุลาคม  พ.ส. ๒๕๔๓  ข้าพเจ้าได้ย้ายมาทำการสอนที่โรงเรียน      วัดหนองพิมาน  มีความรู้สึกตื่นเต้นมาก  เพราะตั้งแต่บรรจุมาก็ไม่เคยได้ย้าย  การย้ายได้เขียนทุกปีแต่ไม่ได้ย้าย  จึงมีความตื่นและเต้นเป็นธรรมดา  เพราะรู้ข่าวว่าโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนปฏิรูปการเรียนรู้  ก็เกิดความกลัวเป็นธรรมดา  จะถอยหลังก็ถอยไม่ได้  เดินไปเดินมาก็มาถึงวันนี้  เรื่องที่ข้าพเจ้าประทับใจและชอบมาก  คือ  การจัดกิจกรรมการสอนเชื่อมโยงท้องถิ่น  จากภูมิปัญญาท้องถิ่น  รู้สึกตื่นตาตื่นใจและประทับใจเป็นที่สุดทั้งผู้เรียนและผู้สอน                

ขั้นตอนในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้                                

- ได้สอบถามนักเรียนว่านักเรียนอยากเรียนอะไร                                                

 - นักเรียนเสนอว่าอยากเรียน....ด้านอาชีพ                                                

-  การทำอาหารขาย......จะขายอะไร                                                

-  นักเรียนเสนอหลายอย่างแต่....  ลงเอยด้วยการทำปลาร้าสับ (ซึ่ง เป็นของเหม็น ๆ เวลากินดึงหูก็ไม่ออก) -  สอบถามเรื่องภูมิปัญญา  เสนอมา    ท่าน  แต่เลือกเพียง    ท่าน คือ  นางบุญส่ง  เปียวงศ์   ที่รู้จักกันดี  คือผู้ใหญ่แมว                                                

-  ทำหนังสือขออนุญาตไปศึกษาดูงานที่บ้าน  ซักถามถึงวิธีการ เครื่องปรุง  และถามถึงปัญหาต่าง ๆ ที่นักเรียนสงสัย  นักเรียน  นำเอามาเสนอและรวบรวมความรู้ที่ได้รับ  จัดทำเป็นหนังสือเล่มเล็ก                                                

-  เอาจริง....... ก็เริ่มทำหนังสือเชิญวิทยากรมาสอนที่โรงเรียนถึง     ครั้ง  นักเรียนเกิดความสนุกมากและเป็นที่ขึ้นชื่อของโรงเรียน  หนองพิมาน  จนกระทั้งเป็นหนึ่งผลงาน  หนึ่งผลิตภัณฑ์ของโรงเรียน  และได้นำไปจำหน่ายตามที่ต่าง ๆ ที่โรงเรียนของเราได้ ไปจัดนิทรรศการ โดยที่ครั้งหนึ่งโรงเรียนได้ไปนำเสนอผลงาน  หนึ่งโรงเรียน  หนึ่งผลิตภัณฑ์  ที่โรงเรียนกองบินโคกกระเทียม  อำเภอเมือง  จังหวัดลพบุรี

                สิ่งที่ภาคภูมิใจที่สุดก็คือ  ท่านหัวหน้าบุญส่งคุ้มงิ้ว  หัวหน้าการประถมศึกษาอำเภอโคกสำโรง  ในสมัยนั้น  ได้นำผลงานของโรงเรียนเราไปทำวิทยานิพนธ์  เรื่องภูมิปัญญาท้องถิ่น  และได้รับคำชมเชยจากอาจารย์ที่