วันศุกร์วันทำราชการสุดสัปดาห์ เด็กๆเดินเท้ามาโรงเรียนและผู้ปกครองมาส่งบ้าง เมื่อนำกระเป๋าขึ้นไปเก็บในห้องเรียนแล้ว เด็กๆทุกคนต่างรู้หน้าที่ของตนว่าจะช่วยกันทำงานตรงจุดไหนบ้าง บางคนไปกวาดใบไม้ในสนามเด็กเล่น บางส่วนไปล้างห้องน้ำ บางกลุ่มไปช่วยกันกวาดถูทำความสะอาดห้องประชุม ใช้เวลาทำงานราวๆ 15 นาที เก็บอุปกณ์ ล้างมือแล้วทุกคนมารวมตัวกันหน้าเสาธง แต่เมื่อมองไปที่เสาธงต้องแปลกใจ ทำไมที่เสาธงไม่มีเชือกและผืนธง ได้คำตอบจากประธานนักเรียนบอกว่า ตอนเช้าขณะทำความสะอาดเสาธง และแก้มัดเชือกปรากฎว่าเชือกขาดทำให้ทั้งเชือกและพื้นธงหล่น
ครูเวรประจำวัน ต้องแก้ปัญหาใช้เสาธงลอยของลูกเสือทำการแทนในเช้านี้ ทำให้กิจกรรมที่หน้าเสาธงลุล่วงผ่านไปด้วยความเรียบร้อย และครูได้แจ้งข่าวสารต่างๆให้แก่นักเรียนอย่างครบถ้วน ผอ.แจ้งครูการเงินให้เงินนักการไปซื้อเชือกที่ร้านค้าในหมู่บ้าน ระหว่างที่ช่วยกันคิดหาวิธีนำธงขึ้นสู่ยอดเสา ครูเมธีสำรวจฐานเสาธงพบว่าเหล้กถูกเชื่อมติดกันทุกจุด ยากที่จะนำเสาธงลงมาได้ ครูพันธวัชและครูอมร จึงอาสาไปแบกบันไดลิงบันไดเหล็กที่ความยาวประมาณ 10 เมตรมาวางพาดไปกับเสาธง แต่ก็ยังไม่ถึงยอดเสา
จังหวะนั้นครูพรพิมลมาศ เดินผ่านจะไปห้องธุรการจึงหยุดสนทนาด้วย และบอกว่าวันก่อนไปติดต่อราชการที่ อบต.เห็นที่ อบต.มีรถกระเช้า น่าจะพอช่วยได้ ผมจึงเก็บมือถึอกดโทรออกถึงท่าน นายก อบต.ขอความอนุเคราะห์รถกระเช้าและเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญมาช่วย ทาง อบต.ไม่ขัดข้องยินดีมาช่วยจัดการให้ ถือเป็นการแก้ปัญหาร่วมกัน ช่วยกันระดมสมอง ทำให้ปัญหาและอุปสรรคคลี่คลายได้
ตอนเย็นเลิกเรียน นักเรียนได้ทำกิจกรรมหน้าเสาธงและชักธงลง ที่ต้นเสาธงต้นเดิม ต้องขอขอบคุณทุกคนที่ร่วมด้วยช่วยกัน โรงเรียน ชุมชน ท้องถิ่น ต่างพึงพาอาศัยกัน ผ่านไปอีกวันวันแห่งความสุขและเป็นวันศุกร์ที่ครูและเด็กๆจะได้พักผ่อนเสาร์ อาทิตย์ ที่บ้านอย่างสบายใจ กับการบ้านที่ครูมอบให้คนละข้อสองข้อ พอให้ไม่ลืมกัน
