ธมฺมนีติ ๒๘๒ ราชฺธมฺมกถา แถลงราชธรรม
ภาษิตของพ่อ
ธมฺมนีติ ๒๘๒ ราชฺธมฺมกถา แถลงราชธรรม
ปุตฺโต ปาปํกโต มาตา สิสฺโส ปาปํกโต ครุ
นาคเรหิ กโต ราชา ราชาปาปํ ปุโรหิโต ฯ
กาพย์ยานี ๑๑
ลูกที่ประพฤติชั่ว ย่อมหมองมัวถึงมารดา
ศิษย์ชั่วก็ถึงอา- จารย์ที่สอนและตักเตือน
ชาวเมืองกอปรชั่วช้า พระราชาก็กระเทือน
ราชาแม้นเบื่อนเปื้อน ปุโรหิตก็เสื่อมทราม
อธิบายศัพท์
หมองมัว : ไม่แจ่มใส ไม่เบิกบาน
กอปร : ทำ กระทำ
เลื่อนเปื้อน : อาการที่พูดเลอะเทอะ
ปุโรหิต : พราหมณ์ที่ปรึกษาพระมหากษัตริย์ในทางนิติ คือ ขนบธรรมเนียมจารีตประเพณี
เสื่อมทราม : เสื่อมในด้านความประพฤติ
ถอดความ
ลูกที่ประพฤติชั่วย่อมเสื่อมเสียถึงมารดา ศิษย์ประพฤติชั่วก็เสื่อมเสียถึงอาจารย์ที่อบรมสั่งสอน ชาวเมืองกระทำความชั่วย่อมเสื่อมเสียถึงการปกครองของพระราชา พระราชาหากไม่ดำรงอยู่ในราชธรรมย่อมเสื่อมเสียถึงปุโรหิตที่ปรึกษาแห่งราชสำนัก
ดอกเข็มสีแสด
ขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต
