ธมฺมนีติ ๒๒ สิปฺปกถา

ธมฺมนีติ ๒๒ สิปฺปกถา

ภาษิตของพ่อ

ธมฺมนีติ ๒๒ สิปฺปกถา

คุโณ เสฏฺฐงฺคตํ ยาติ  น อุจฺเจ สยเน วเส
ปราสาทสีขเร วาโส  กาโก กิํ ครุโฬ สิยา ฯ

กาพย์ยานี ๑๑

อันคนเพิ่งมีดี  อย่าพึงตีตนดีล้น  
ขึ้นแท่นนอนเทียมคน  ที่ดีเลิศประเสริฐนาน
กาเกาะยอดปราสาท  พอมองปราดก็เห็นปาน
พญาครุฑเกาะตระหง่าน  อยู่ฉะนี้มีไฉน

อธิบายศัพท์

ประเสริฐ :  ดีเลิศ ดีที่สุด

ปราสาท :  เรือนมียอดเป็นชั้นๆ สำหรับเป็นที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดิน หรือเป็นที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์

มองปราด :  มองเผินๆ

พญาครุฑ :  พญานกที่เป็นสัตว์พาหนะของพระนารายณ์

ตระหง่าน :  สูงเด่นเป็นสง่า

ถอดความ

คนที่เพิ่งจะมีคุณงามความดีอย่านึกว่าตนมีความดีเลิศล้น คิดกระทำตัวเทียบเทียมผู้ที่มีคุณความดีเลิศมาก่อน เปรียบเหมือนอีกาเกาะอยู่บนยอดปราสาท มองเผินๆจะเห็นว่าเป็นพญาครุฑเกาะอยู่อย่างสง่างามได้อย่างไร

ดอกเอสเธอร์ อัลไพน์แอส (Aster alpinus)

ขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต