ประวัติความเป็นมาเจ็ดเสมียน
เจ็ดเสมียนตั้งอยู่ในตำบลเจ็ดเสมียนของอำเภอโพธาราม บริเวณด้านหน้าติดสถานีรถไฟเจ็ดเสมียน ด้านหลังติดแม่น้ำแม่กลอง อยู่ใกล้กับวัดเจ็ดเสมียน ก่อตั้งขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อร้อยกว่าปีก่อน โดยที่มาของชื่อเจ็ดเสมียนนั้นเล่ากันว่าในสมัยรัชกาลที่ 5 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยเสด็จมาประทับแรม ณ บริเวณนี้ และได้มีการเปิดรับสมัครทหารเกณฑ์เป็นจำนวนมากจนต้องใช้เสมียนมาทำทะเบียนรายชื่อถึง 7 คน จึงเป็นที่มาของชื่อตำบลแห่งนี้ โดยในสมัยนั้นตลาดแห่งนี้เป็นศูนย์กลางทางการค้าที่เจริญรุ่งเรือง เนื่องจากอยู่ใกล้กับแม่น้ำแม่กลอง และมีผู้คนหลากหลายเชื้อชาติอาศัยอยู่ร่วมกันทั้งชาวไทย ชาวมอญ ชาวลาว และโดยเฉพาะชาวจีนที่เข้ามาตั้งรกรากที่นี่ตั้งแต่ในสมัยโบราณ
เทศบาลตำบลเจ็ดเสมียน เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมีชื่อว่า “สุขาภิบาลเจ็ดเสมียน” ซึ่งได้จัดตั้งพระราชบัญญัติสุขาภิบาล พ.ศ.2595 ประกาศจากกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งสุขาภิบาลเจ็ดเสมียน ลงวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ.2506 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 80 ตอนที่105 เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ.2506 ต่อมารับได้การเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเจ็ดเสมียน เป็นเทศบาลตำบลเจ็ดเสมียนใน พ.ศ.2542 ตั้งแต่วันที่25 พฤษภาคม 2542 และ วันที่ 24 กันยายน 2547 กระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศยุบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลเจ็ดเสมียน เข้ากับเทศบาลตบลเจ็ดเสมียน มีผลตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม 2547 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 121 เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ.2547
ลักษณะภูมิประเทศ
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม โดยมีพื้นที่เพาะปลูกอยู่โดยรอบชุมชน พืชที่ปลูก ได้แก่ ข้าว,อ้อย,มะขามเทศมัน
เลี้ยงสัตว์ และพืชอื่นๆ นอกจากนั้น การประกอบอาชีพภายในชุมชน ได้แก่ การค้าและอุตสาหกรรม ด้านการค้าขนาดเล็กถึงปานกลาง ส่วนใหญ่เป็นการทำโรงงานทำหัวผักกาดเค็ม(หัวไชโป้ว) เป็นกิจการที่ทำต่อเนื่องกันมาทำชื่อเสียงให้แก่ชุมชนพอสมควร นอกจากนี้ ในเขตเทศบาลยังมีโรงงานขนาดใหญ่ ได้แก่ โรงงานผลิตผลไม้อบแห้ง มีคนในในชุมชนเข้าไปทำงานในโรงงาน และในเขตเทศบาล ยัง นิคมอุตสาหกรรม ซึ่งในเขตอุตสาหกรรมแห่งนี้มีโรงงานอยู่หลายโรงงาน ปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว จึงมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ ก่อให้เกิดปัญหาต่างๆ ได้แก่ ปัญหาด้านการจัดการขยะมูลฝอย การระบายน้ำ ปริมาณและคุณภาพถนน ไฟฟ้าสาธารณะ กับการขยายตัวของชุมชนปัญหาคุณภาพชีวิตและทรัพย์สิน
ลักษณะภูมิอากาศ
เทศบาลตำบลเจ็ดเสมียนอยู่ในเขตภาคกลาง ซึ่งมีสภาพภูมิอากาศอยู่ในเขตโซนร้อยอุณหภูมิสูงสุด 30 องศา และต่ำสุด 20 องศา
ด้านการเมือง/การปกครอง
เทศบาลตำบลเจ็ดเสมียน ตั้งอยู่เลขที่ 88 หมู่ที่ 2 ตำบลเจ็ดเสมียน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ริมทางหลวงจังหวัด หมายเลข 3238 ซึ่งเป็นเส้นทางเชื่อมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4กับถนนเลียบแม่น้ำแม่กลอง พื้นที่ของเทศบาลเจ็ดเสมียนครอบคลุมตำบลเจ็ดเสมียน หมู่ที่ 1,2,3,4,5และ 6 จำนวน 6 หมู่บ้าน มีพื้นที่ทั้งสิน 14.89 ตารางกิโลเมตร อยู่ห่างจากว่าการอำเภอโพธาราม ประมาณ 7 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดราชบุรี ประมาณ 13 กิโลเมตร โดยมีอาณาเขตดังนี้
ด้านเหนือ ติดต่อเขตตำบลคคลองข่อย อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ 2 ถือตามเส้นแบ่งเขตตำบลเจ็ดเสมียนกับตำบลดอนทรายไปทางทิศใต้และถือตามเส้นแบ่งเขต ตำบลเจ็ดเสมียนกับตำบลสามเรือน อำเภอเมืองราชบุรีตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ 3 ซึ่งอยู่ตรงเส้นแบ่งเขตตำบลเจ็ดเสมียนกับตำบลท่าราบ อำเภอเมืองราชบุรี ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ค้านใต้ จากหลักเขต 3 ถือตามเส้นแบ่งเขตตำบลเจ็ดเสมียน กับตำบลท่าราบ อำเภอราชบุรี ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ 4 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลองฝั่งตะวันตก
ด้านตะวันตก จากหลักเขต 4 เลียบตามแม่น้ำแม่กลองฝั่งตะวันออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือบรรจบเขตตำบลคลองข่อย
จำวนประชากรคนในตำบลเจ็ดเสมียน
| หมู่ที่ | ชาย(คน) | หญิง(คน) | รวม(คน) |
| 0 เจ็ดเสมียน | 19 | 20 | 39 |
| 1 วังลึก | 499 | 592 | 1,091 |
| 2 เกาะสมบูรณ์ | 576 | 641 | 1,217 |
| 3 เจ็ดเสมียน | 75 | 80 | 155 |
| 4 สนามชัย | 537 | 524 | 1,061 |
| 5 คลองมะขาม | 360 | 369 | 729 |
| 6 ดอนไม้เรียง | 669 | 761 | 1430 |
| รวม | 2,735 | 2987 | 5,722 |
การศึกษา
ในเขตเทศบาลตำบลเจ็ดเสมียนมีโรงเรียนทั้งหมด 3 โรงเรียน ,ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กจำนวน 1 แห่ง,กศน.ตำบลเจ็ดเสมียน
จำนวน 1 แห่ง ดังนี้
- โรงเรียนในเขตเทศบาลตำบลเจ็ดเสมียน จำนวน 3 แห่ง ได้แก่
1.โรงเรียนวัดเจ็ดเสมียน
2.โรงเรียนวัดสนามชัย
3.โรงเรียนวัดสนามชัย “สุตกิจวิทยา
- มีศูนย์พัฒนาเด็กเล็กจำนวน 1 แห่ง ได้แก่
1.ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านอิ่มอุ่น
- กศน.ตำบลเจ็ดเสมียน จำนวน 1 แห่ง
สาธารณสุข
โรงพยาบาลเจ็ดเสมียน จำนวน 1 แห่ง
อสม. 120 คน
แหล่งท่องเที่ยว
เทศบาลตำบลเจ็ดเสมียนมีสถานที่ท่องเที่ยว คือ ตลาดเก่า 119 ปี
ภูมิปัญญาท้องถิ่น
ภูมิปัญญาท้องถิ่นของเทศบาลตำบลเจ็ดเสมียนก็คือการทำหัวไชโป้ว เนื่องจากมีมาตั้งแต่บรรพบุรุษซึ่งการทำหัวไชโป้วเป็นการทำถนอมอาหารของคนในยุคอดีตเพื่อเก็บไว้รับประทานกันให้ได้ยาวนานและภาษาถิ่นของคนในตำบเจ็ดเสมียน คือ ภาษากลางในการสื่อสารกันในตำบลเจ็ดเสมียน
พ.ศ. 2506
โดยจัดต้องท้องถิ่นหมู่ 1,2,3 และ 6 ตำบลเจ็ดเสมียน ขึ้นเป็น สุขาภิบาลเจ็ดเสมียน
พ.ศ. 2519
เริ่มได้มีไฟฟ้าเข้ามาในตำบลเจ็ดเสมียน เพื่ออำนวยความสะดวก
พ.ศ. 2525
ชาวบ้านส่วนมากทำงานโดยการเก็บขายมะขามเทศช่วงนั้นราคาดี
พ.ศ. 2539
ได้มีกเหตุการณ์น้ำท่วมจากแม่น้ำล้นขึ้นมาได้ท่วมวัด ตลาดและทางรถไฟทำให้ชาวบ้านเดินทางลำบาก
พ.ศ. 2542-2547
สุขาภิบาลเจ็ดเสมียนได้มีการเปลี่ยนแปลงเป็น เทศบาลตำบลเจ็ดเสมียน
ได้มีการประกาศจากกระทรวงมหาดไทย เรื่องการยุบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลกับเทศบาลโดยยุบองค์การบริหารส่วนตำบล(พื่นที่หมู่4และหมู่ที่6) มารวมกับบพื้นที่เทศบาลตำบลเจ็ดเสมียน
พ.ศ 2550-2558
ได้มีการจัดประเพณีแแห่ดอกไม้ประจำตำบลมีการถ่ายทอดสดมีการฟื้นฟูตลาดเก่าแก่ 119 ปี ให้มีการละเล่นพื้นบ้านของคนในชุมชนคนในชุมชนได้เลิกทำไร่ ทำสวน ย้ายไปทำงานโรงงาน
พ.ศ. 2560
ได้มีการให้ความสำคัญสร้างกลุ่มผู้หญิงอายุในชุมชนแต่ละชุมชน
พ.ศ. 2561-2564
มีการพัฒนาถนนในตำบลให้คนในชุมชนเดินทางได้สะดวกในการใช้เส้นทางได้มีการทำถนนในชุมชนแต่ละชุมชน
ได้มีการเอาสัญญาณไฟจราจรมาติดที่ 3 แยกคลองชลประทานเพราะเกิดอุบัติเหตุบ่อย
แหล่งอ้างอิง
https://palanla.com/index.php?op=domesticLocation-detail&id=492
แผ่นพัฒนาท้องถิ่นเจ็ดเสมียน
