ธมฺมนีติ ๔๙ ปญฺญกถา
ภาษิตของพ่อ
สพฺพํ สุณาติ โสเตน สพฺพํ ปสฺสติ จกฺขุนา
น จ ทิฏฺฐํ สุตํ ธีโร สพฺพิจฺฉิตุมรหติ ฯ
โคลงสี่สุภาพ
ฟังเสียงทุกอย่างได้ ด้วยหู
รูปทุกอย่างจักดู เนตรจ้อง
ฟัง, เห็น, ไป่เชิดชู ทุกอย่าง ไปนา
ชนดั่งกล่าวนับต้อง แต่ด้วยเมธี
อธิบายศัพท์
ไป่ : ไม่
เชิดชู : ยกย่อง ชมเชย
เมธี : นักปราชญ์
ถอดความ
ฟังเสียงต่างๆได้ด้วยหู มองเห็นภาพต่างๆได้ด้วยดวงตา สิ่งที่ได้ฟังได้เห็นไม่ต้องเชื่อถือไปเสียทุกอย่าง บุคคลเช่นนี้จึงคู่ควรยกย่องว่าเป็นนักปราชญ์
ดอกพุดซ้อน
ขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต
