ธมฺมนีติ ๓๙ ปัญฺญกถา
ภาษิตของพ่อ
ธมฺมนีติ ๓๙ ปญฺญกถา
นาลพฺภมภิปตฺเถนฺติ นฎฐมฺปิ น จ โสจเร
วิปฺปตฺยญฺจ น มยฺหนฺติ เย นรา เต ว ปญฺฑิตา ฯ
สิ่งไป่ควรจักได้ ไป่ปอง
สิ่งฉิบหายไป่ตรอง ตรึกเศร้า
ควรชื่นลาภทรัพย์นอง เนืองบ่ ชื่นนา
คนดั่งสามนับเข้า เขตผู้ธีรชน
อธิบายศัพท์
ฉิบหาย : สูญหมด เสียหมด หมดเร็ว ป่นปี้
นองเนือง : หลั่งไหลไม่ขาดสาย มีมากต่อเนื่องกันไม่ขาดสาย
ธีรชน : ผู้เป็นปราชญ์
ถอดความ
ไม่อยากได้ในสิ่งที่ไม่สมควรได้ ไม่โศกเศร้าเสียใจกับสิ่งที่สูญเสียไป ไม่ยินดีกับทรัพย์สินเงินทองที่ได้รับ ประพฤติได้ทั้งสามประการนี้จึงได้ชื่อว่านักปราชญ์
ดอกบัวตอง
ขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต
