หลังจากเข้าพบอาจารย์หมอวิจารย์  พานิช แล้วเป็นรายการประชุมนโยบายสาธารณะ เพื่อร่วมพัฒนานโยบายสนับสนุนการพัฒนาอย่างบูรณาการทั้งจังหวัดสู่ชุมชนท้องถิ่นเข้มแข็ง ซึ่งครูบาสุทธินันท์จะเป็นผู้เข้าร่วมประชุม แต่เราก็ได้รับการอนูญาตให้เข้าร่วมประชุมด้วย

               ในการประชุมพอสรุปได้ว่า มูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ ได้รวมตัวชุมชน ชาวบ้านทำงานพัฒนามาตั้งแต่ช่วงปี 2546 และตระหนักถึงปัญหาวิกฤตของบ้านเมือง ซึ่งภาคประชาชนต้องเข้ามามีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อน หากมองตามเหตุการณ์แล้ววิกฤตที่เกิดขึ้นหลัก ๆ จะมีสาเหตุสำคัญจาก 2 ประการคือ (1) ชาวบ้านใช้จ่ายและเป็นหนี้เป็นสินตามกระแสบริโภคนิยม แล้วทำให้เกิดการทำลายทรัพยากร (2) ระบบราชการและตัวบทกฏหมายทำให้ชุมชนอ่อนแอ

                จึงเห็นได้แน่นอนว่าการพัฒนาต้องยึดชุมชนเป็นหลัก  ให้ชุมชนเป็นแกนหลักในการพัฒนาและต้องสร้างชุมชนเข้มแ็ข็ง เพราะตราบใดที่ชุมชนยังมีภาระหนี้สินและถูกกระทำโดยคนอื่นอยู่นั้น ชุมชนไม่มีโอกาสที่จะจัดการตัวเองและจะอ่อนแอไปเรื่อย ๆ  เราควรหาวิธีการทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงระดับบุคคลทั้งวิธีคิดและพฤติกรรมโดยมาร่วมกันคิดร่วมกันกำหนดแนวทางในการพัฒนาชุมชนร่วมกันเพื่อให้มีทิศทางที่ชัดเจน ซึ่งจะนำไปสู่ความสำเร็จยิ่งขึ้น เป็นการนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงชีวิตที่ดีขึ้นแล้วนำไปเชื่อมกับภาคส่วนต่าง ๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน เพื่อนำไปกำหนดนโยบายแผนชุมชน  แต่บางพื้นที่มีแผนท้องถิ่นที่ไม่ใช่แผนชุมชน และจำเป็นที่รัฐจะต้องเข้ามาช่วยเป็นพื่เลี้ยงให้ภาคประชาชน เพื่อผลักดันให้เกิดแผนชุมชนขึ้นมาจริง ๆ แล้วจะนำไปสู่ผลสำเร็จได้ในที่สุด