ความสุขของแม่ : สาวชาวสวน...

สาย ๆ ของวันหลังจากที่แม่ทานอาหารเช้า แม่ก็จะลงไปหยิบโน่น จับนี่ 

โดยเฉพาะการไปตัดแต่งต้นไม้ ตัดต้นโน้น มาจิ้มตรงนี้ ตัดจากกระถางนั้น มาใส่กระถางนี้ แม่บอกว่าสิ่งนี้เป็นการยืดเส้นยืดสาย เพื่อ "ออกกำลังกาย..."

ย่อยอาหาร...

แม่ชอบเดินไปเดินมา แตกต่างจากครั้งก่อน ที่ทานข้าวเสร็จก็ต้องนั่งเย็บผ้า (เพราะข้าพเจ้าหาผ้ามาให้เย็บ 555)หลัง ๆ เมื่อแม่เริ่มอยู่ได้ แม่ก็จะมีเครื่องอยู่ของแม่เองซึ่งเป็นสิ่งที่แม่ชอบ


ความสุขของแม่ "https://www.blockdit.com/posts/60725328ff99b40c39c48ee4"

แม่ชอบปลูกต้นไม้ เมื่อก่อนบ้านเราเป็นห้องแถว ๓ ชั้น 

ด้านล่างเป็นร้านเสริมสวย ชั้นที่สองเป็นส่วนที่พัก และชั้นที่สามก็เป็นดาดฟ้า 

ซึ่งแม่ก็ไม่มีที่ และไม่มีเวลาที่จะมาในสิ่งที่ตนเองชอบ ตนเองรัก...

แต่เมื่อมาอยู่ที่นี่สิ่งที่แม่มีเพิ่มขึ้นก็คือ "ดิน" ซึ่งเป็นที่รองรับและเติบโตของสรรพสิ่ง ทำให้แม่มีงานกับก้อนดินเป็นเครื่องอยู่

แม่จะหาโน่นหานี่ทำอยู่เสมอ...

วันทั้งวันทั้งแต่เช้าจรดค่ำ หมุนเวียนเปลี่ยนไปจนพระอาทิตย์ของอีกวัน แม่ก็จะมีงานทำอยู่ตลอดทำความเพียรจนเป็นนิสัย ทำความดีจนเกิดความเคยชินในจิตใจ เป็นทั้งกายออกกำลังกายและออกกำลังใจ ให้สดใส แข็งแรง และยั่งยืน...


ตัดผมได้ก็ต้องหญ้าได้...

ความเป็นคนมือเย็น ก็คือ มือนิ่ง เพราะมือกับสมองประสานกันอย่างลงตัว

แม่เป็นช่างตัดผ้าเสริมสวยมาทั้งชีวิต เป็นผู้ที่ใช้สองมือเลี้ยงดูลูก ทำทั้งงานบ้าน งานเรือน งานที่ต้องหาเงินมาจุนเจือครอบครัวและส่งลูก ๆ เรียน...

มือของแม่จึงเป็นมือที่แข็งแรง และแข็งแกร่ง ไม่แพ้กับจิตใจที่แน่วแน่และมั่นคง เพื่อจุดประสงค์คือความเป็นอยู่ อยู่ได้ ทั้งกายทั้งใจของลูก ๆ ทุก ๆ คน

ทุกสรรพสิ่ง พึ่งพิงแม่...

ไม่แม้แต่คนที่คอยมาอาศัยพักพิง แต่สัตว์ทั้งหลาย โดยเฉพาะนกและกระรอก แม่ก็มีตะกร้าใบน้อย ๆ คอยหากล้วย หาผลไม้มาใส่ไว้ให้ 

และทุกครั้งที่แม่เดินไปพร้อมกับอาการดีใจ คือ กล้วยหรือผลไม้ที่ใส่ตะกร้าไว้ให้นั้นหมดลง

***

นี่คือความสุขของแม่ผู้ประเสริฐ ผู้ที่เกิดมาพร้อมกับต้องลำบากตรากตรำมาทั้งชีวิตทุกวันนี้แม่มีความสุข เพราะได้ปล่อยวางภาระหน้าที่ที่เคยแบกไว้ให้คลางจายลง

แม่มิได้มีความสุขจากการไปเที่ยวต่างประเทศ เพราะแม่ไม่เคยไป และไม่เคยนั่งเครื่องบิน

แต่นั่นแม่ก็บอกว่า แม่ไม่ต้องการ 

สิ่งที่ท่านต้องการคือได้อยู่และดูแลทุก ๆ คนสุขใดหรือจะเสมอด้วยความสงบนั้นไม่มีวันนี้ชีวิตที่แม่มี คือ ชีวิตที่สุขได้จาก "ความสงบ..."

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ไดอารี่ชีวิต



ความเห็น (0)