บันทึกไว้เพื่อสำรวจตรวจสอบ และแก้ไขจิตใจของตนเอง...

มือของผู้ให้ย่อมสูงกว่ามือของผู้รับ ฉันใด

จิตใจของผู้ให้ย่อมสูงกว่าจิตใจของผู้รับ ฉันนั้น...


การให้อภัย ถือเป็นสุดยอดให้การให้ทาน...

เราให้อภัย เรายอม เราถอย มิใช่เราเสียเปรียบนะ แต่การที่เราให้อภัย เรายอม เราถอย คือ เรากำลังสร้างจิตใจของเราเพื่อเป็นผู้ให้ ผู้เสียสละ...

การยอม การถอยต่อบุคคลที่เหนือกว่าก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา

การยอม การถอยต่อบุคคลที่เสมอกันก็ยากขึ้นมาอีกหน่อย

แต่การยอม การถอยต่อบุคคลที่ด้อยกว่าเราได้นั้น ถือว่าเป็นการให้อันสูงสุด...


เราอย่าเอาตนไปเปรียบเทียบกับใคร

เราดีกว่าเขา สำคัญตนว่าดีกว่าเขาก็ไม่ใช่

เราดีกว่าเขา สำคัญตนว่าเสมอเขาก็ไม่ใช่

เราดีกว่าเขา สำคัญตนว่าแย่กว่าเขาก็ไม่ใช่



***

เราเสมอกับเขา สำคัญตนว่าดีกว่าเขาก็ไม่ใช่

เราเสมอกับเขา สำคัญตนว่าเสมอกับเขาก็ไม่ใช่

เราเสมอกับเขา สำคัญตนว่าแย่กว่าเขาก็ไม่ใช่

***

เราแย่กว่าเขา สำคัญตนว่าดีกว่าเขาก็ไม่ใช่

เราแย่กว่าเขา สำคัญตนว่าเสมอกับเขาก็ไม่ใช่

เราแย่กว่าเขา สำคัญตนว่าแย่กว่าเขาก็ไม่ใช่


ทำไมถึงไม่ใช่สักอย่าง...?

เพราะท่านไม่ให้เราเอาตนไปเปรียบเทียบกับใคร

จงเปรียบเทียบกับใจของตนเอง กลับมามองดูตนเอง สำรวจตนเอง แก้ไขเพื่อพัฒนาตนเอง

การเอาชนะคนอื่นนั้นไม่สำคัญเท่ากับการเอาชนะจิตใจของตนเอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน โลกแห่งธรรม



ความเห็น (0)