มิตรที่ดีที่สุด ใน ๒ ปี ตั้งแต่เริ่มเปิดสวนของพ่อ คือ สุนัข ๒ ตัว
ตัวสีดำ ไม่มีเจ้าของ สามีผู้เขียน เรียก "เจ้าแว่น"
ตัวสีน้ำตาล เป็นของสวนติดกัน ชื่อ "จิ๊กกี๋" มีคู่ ชื่อ "จิ๊กโก๋"
เจ้าแว่นแย่งจิ๊กกี๋มาจากจิ๊กโก๋สำเร็จ ตั้งแต่ ผู้เขียน เริ่มย้ายมา ช่วงที่ผู้เขียนไม่อยู่สวนระยะเวลาหนึ่ง มัน ๒ ตัวก็มาเฝ้าสวน และเห่าเจ้าของเดิม เมื่อเข้ามาในสวนผู้เขียน เจ้าสุนัข ๒ ตัว แยกตัวอิสระออกจากเจ้าของ คุมพื้นที่ตั้งแต่ปากซอย จิ๊กกี๋มีเจ้าของใหม่อยู่ปากซอย เพื่อนบ้านบอกว่า เจ้าสุนัข ๒ ตัวนี้ เป็นสุนัขพันธุ์ทาง มีสายพันธุ์บางแก้ว
ผู้เขียนจำได้ว่า มันจะมาวิ่งตรวจการรอบสวน วันละ ๒-๓ รอบ ถ้าสามีผู้เขียน สั่งให้ไปดูผู้เขียนในสวน มันก็จะวิ่งไปหยุดดูผู้เขียนพักหนึ่งแล้ววิ่งกลับ ความสัมพันธ์แรกเริ่มของพวกเรา คือ ไก่ทอดอิสลาม ด้วยเราชอบกิน ถ้าซื้อมา มันจะวิ่งตามตั้งแต่ปากซอย แล้วมันก็จะได้กระดูก ในที่สุดถ้ารถเรามาถึงปากซอยทุกครั้ง มันก็จะวิ่งนำ และวิ่งตาม เข้ามาตรวจสวน
ความเป็นนักล่าทีม ของเจ้าสุนัข ๒ ตัวนี้ มีศักยภาพมาก เจ้าจิ๊กกี๋ จะเห่า และจู่โจมก่อน เจ้าแว่น เงียบ แต่เล็งเป้า แล้วกัดไม่เลี้ยง วีรกรรม ของพวกมัน คือ ล่าไก่ ในยามที่ขาดอาหาร ล่าตะกวด และไล่ล่า สุนัขนอกพื้นที่ ที่หลุดเข้ามา ความแสบของมัน ทำให้วันหนึ่ง เจ้าแว่น ถูกวางยาเบื่อ พลอยทำให้ไก่ตายไปด้วย มันวิ่งทุรนทุรายมาในสวนผู้เขียน สามีไปดู ผู้เขียนบอกให้ใช้น้ำผึ้งช่วยเหลือมัน เขากรอกปากไปครึ่งขวด มันหายไปพักหนึ่ง และปรากฏตัวอีกครั้ง ประสาทช้าลง ความระแวงภัยสูง เจ้าแว่น มีมารยาทมาก ไม่แย่งอาหาร กินช้า แต่ จิ๊กกี๋ตะกละ ขี้อ้อน กินเยอะ กินเร็ว
จิ๊กกี๋มีความสามารถ ไล่ตะกวดที่วิ่งหนีขึ้นต้นไม้ เมื่อสามีเขี่ยตะกวดตกลงมา มันจะงับฟาดอย่างว่องไว และขุดหลุมเป็นรูลึก กรณีตะกวดหนีลงรู ผู้เขียนเลยใช้ประโยชน์จากหลุมที่มันขุด เป็นบ่อขยะย่อยสลายเล็กๆ เพราะพวกเราแพ้งานใช้กำลัง
ช่วงหลัง เจ้าแว่น จะมานอนพักผ่อน ช่วงกลางวันที่สวนผู้เขียนบ่อย บางทีก็ถูกตีขาเป๋ แต่พวกมันก็จะมีอาหารโอชะ เช่น กระดูกไก่ จากตลาดสด หรือโครงไก่ทอด การที่เราปรุงอาหารเองทำให้มีเศษอาหาร ที่มันไปหาได้ที่บ่อขยะ
วันหนึ่งเราเก็บผักกันแต่เช้าเงียบๆ เจ้าแว่นเพิ่งวิ่งมาถึงนอกรั้ว เห็นมีสิ่งเคลื่อนไหวส่งเสียงเห่าเรียกจิ๊กกี๋ พอวิ่งมา มันทั้งคู่เห็นเป็นผู้เขียนจึงหยุดเห่า แล้ววิ่งเห่าลึกเข้าไปในสวน ตรงที่สามีผู้เขียนอยู่ พอมันวิ่งไปถึงจุด จึงหยุดแล้วพากันวิ่งตรวจการต่อ ทำให้ผู้เขียนอดหัวเราะไม่ได้
เมื่อมีคนต่างถิ่น มารับซื้อผลไม้ จิ๊กกี๋จะวิ่งเห่าไล่รถออกไป แต่แขกประจำ เช่น น้าชาย ผู้ส่งพัสดุ ไปรษณีย์ มันจะไม่เห่า ล่าสุด นายช่างทีโอที ขี่รถมอเตอร์ไซด์เข้ามา มันเตรียมจู่โจม โดยจิ๊กกี๋เห่า เจ้าแว่นเตรียมซัด จนเขาต้องหยุดรถไว้ก่อน รอผู้เขียนออกไปรับ ตอนนี้พวกมันมีลูกแล้ว บางวัน จะพามาเที่ยวเล่นในสวนผู้เขียน
ผู้เขียนไม่ได้เลี้ยงสุนัข ๒ ตัวนี้แบบเจ้าของ แต่มีสัมพันธภาพที่ดีต่อกัน เรียกได้ว่า "มิตรภาพ" วันที่เราออกไปรอรถประจำทางริมถนน มันก็จะวิ่งตามไปเป็นเพื่อนเราด้วย
ปัจจุบัน เจ้าจิ๊กกี๋ก็ให้ความกลัว และเกรง เจ้าแว่นมาก ไม่กล้าแย่งอาหารแล้ว เพราะโดนเจ้าแว่นดุไปหนึ่งครั้ง ถ้าเราให้อาหาร ก็จะแบ่ง เนื่องจากเจ้าแว่นไม่มีเจ้าของย่อมต้องได้มากกว่าหน่อย บางวันก็มีข้าวคลุกน้ำแกงแสนอร่อย
ผู้เขียนค้นหาสมุนไพรแก้อักเสบติดเชื้อ เผื่อผสมอาหารให้มันยามบาดเจ็บ พอดี มันรักษาตัวหายแล้ว เพราะได้อาหารดี ผู้เขียน บอกให้สามีแบ่งกระดูกไก่ต้มซุปเนื่องจากเข้าขิงให้เจ้าแว่น
ไม่อยากให้บาดแผลเหวอะหวะ คล้ายสุนัขเพื่อนบ้าน จนเขาต้องวางยากำจัด ดีกว่าทรมาน และเพื่อนบ้านมักบ่นสุนัขเขาว่า เลี้ยงเสียเปล่าเพราะไม่เห่า สิ่งที่ควร...
ความสันโดษของสมาชิกในครอบครัวเรา พูดคุย เรื่องที่จำเป็น แต่ผู้เขียนมักได้ยิน สามีคุยกับพวกมันบ่อย เพราะปกติ เอ็นดูสุนัขอยู่แล้ว เขาบอกว่า "มันเป็นมิตรที่ดี" หลังกินเศษกระดูกมื้อเย็น เจ้าแว่นจะวิ่งตรวจการรอบสวน ๑ รอบ ก่อนออกจากสวน
การให้ที่มีคุณค่ามีผลทั้งคน และสัตว์ นั่นแล...
หมา..เป็นเพื่อน..ที่ดีของคน..ยากนักที่จะพบหมากัดเจ้าของ..นะคะ..
เห็นด้วยค่ะ คุณยายธี…