1. ใช้ tag ที่มีเรทติ้งสูง

เรื่องนี้มีผู้ยกมากล่าวถึงพร้อมรายละเอียดแล้ว เช่น

การใช้ tag กับการแสวงหา feedback ใน gotoknow

แนวคิดแบบนี้ อาจไม่เหมาะกับผู้ใช้ที่ชอบอยู่แบบสบาย-สบาย หรือผู้ใช้ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องเทคโนโลยี

2. ใช้ tag ให้สั้น ถ้าเป็นไปได้ ใช้คำ ไม่ใช้วลี หรือหากใช้วลี ควรมีคำ

ตรงนี้มองจากมุมของผู้ใช้คนอื่น และมองจากมุมของ search engine

มองในมุมของผู้ใช้คือ ถ้าเราสนใจอะไรสักเรื่อง เวลาค้น เราจะนึกถึงคำที่สังคมมนุษย์รู้จักไว้ก่อน ไม่นึกถึงวลีที่มีความซับซ้อน เพราะเราคงมีโอกาสจินตนาการถึงสิ่งที่เราไม่เคยจินตนาการได้ยากกว่าการจินตนาการถึงสิ่งที่เราคุ้น

เช่น สมมติคนเขียนนึกอยากเขียนเรื่องผัดกระเพรายังไงให้น่ากิน ถ้าใช้ tag ว่า "ผัดกระเพรา น่ากิน เคล็ดลับ ปรุงอาหาร" แบบนี้น่าจะเป็นไปได้ว่าเชื่อมข่ายโยงใยกับคนอื่นได้ดีกว่า "ผัดกระเพราะอย่างไรให้น่ากินโดยใช้เคล็ดลับสุดยอดในการปรุงอาหาร"

มองในมุมมองของ search engine คือ ถ้าค้นวลี วลีนั้นต้องเคยมีผู้นิยมใช้มาก่อน หรือไม่ตัว search engine นั้นต้องรู้จักตัดคำในภาษานั้นเป็น จึงจะสามารถมองว่า tag ดังกล่าว เป็นคำที่มีความหมาย ควรเก็บไว้ ซึ่งตรงนี้ ถ้าเป็น search engine นอก ก็คงไม่สนใจลงทุนตรงนี้เท่าไหร่ให้คนไทย

ผมเคยเห็นบาง blog แก้ปัญหานี้ด้วยการใช้ tag คำ เสริมกรณีที่จำเป็นต้องใช้ tag ที่เป็นวลี ดูเผิน ๆ เหมือนซ้ำซ้อน แต่ผมเชื่อว่า blog นั้น จะเข้าถึงง่ายกว่า blog อื่น

3. ใช้ tag มาตรฐาน

แนวคิดนี้คงต้องเป็นเรื่องของผู้ดูแลระบบ มากกว่าที่จะเป็นภาระของผู้ใช้ทั่วไป จึงขอไม่ออกความเห็นครับ