นับวันการสื่อสารระหว่างกันจะมีความสำคัญมากขึ้น คนให้ความสำคัญกับการฟังและการดูมากกว่าการอ่าน เนื่องด้วยเวลาจำกัด บ่อยครั้งที่เราพบว่าชาวบ้านเข้าใจโรงพยาบาลผิดๆแล้วก็กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตไป ทั้งๆที่เริ่มจากเรื่องเล็กๆน้อยๆ  มีคนกล่าวไว้ว่าถ้าเป็นคำชมสิ่งดีๆจะพูดต่อไม่เกิน 9 คน แต่ถ้าเป็นการด่า จะด่าไปอีกอย่างน้อย 17 คน หากเป็นไปอย่างนี้คนที่ถูกด่าขาดทุนเยอะเลย  เราจึงพบว่าหลายบริษัทเริ่มใช้กลยุทธ์ปากต่อปากมากขึ้น

            ในอำเภอบ้านตาก มีการประชุมตำบลที่กำหนดโดยอำเภอทุกเดือนในตำบลต่างๆเพื่อให้ส่วนราชการได้ไปรับฟัง ประสานงานและชี้แจงแก่ชาวบ้าน แต่เดิมโรงพยาบาลก็จะมีคนไปร่วมเฉพาะในเขตรับผิดชอบด้านส่งเสริมป้องกันของโรงพยาบาลหรือตำบลที่ตั้งของโรงพยาบาลแค่นั้น ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนน้อยของอำเภอ ถ้าเป็นตำบลอื่นเป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่อนามัย เราพบว่าหลายครั้งที่มีข้อสงสัยอนามัยไม่สามารถเคลียร์ประเด็นหรือสร้างความเข้าใจได้เพราะเขาไม่ใช่เจ้าหน้าที่ของเรา เขาไม่ได้อยู่โรงพยาบาลทุกวัน จะได้รู้ความเปลี่ยนแปลงหรือกิจกรรมต่างๆของโรงพยาบาลทั้งหมด แม้จะอยากช่วยตอบก็ไม่ค่อยกล้าเพราะกลัวชี้แจงผิด ถึงแม้เราจะมีการประชุมร่วมกันทุกเดือนก็ตาม เอาแค่เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลเองหากไม่ใช่หัวหน้างานหรือคณะกรรมการบริหารก็จะไม่ได้รู้เรื่องของโรงพยาบาลทุกเรื่องอยู่แล้ว 

            จากจุดอ่อนตรงนี้ ทางโรงพยาบาลบ้านตากจึงได้จัดตั้งประชาสัมพันธ์โรงพยาบาลประจำตำบลขึ้นเพื่อเข้าร่วมประสานกับชุมชนในทุกเดือนเพื่อจะได้ช่วยชี้แจงสร้างความเข้าใจและรับเรื่องราวร้องทุกข์ของชาวบ้านกลับมาด้วย โดยการคัดกรรมการบริหารโรงพยาบาลที่สามารถสื่อสารกับชาวบ้านได้ดี เป็นคนท้องถิ่น ที่ต้องใช้กรรมการบริหารเพราะได้เข้าร่วมประชุมคณะกรรมการบริหารและร่วมตัดสินใจในเรื่องต่างๆของโรงพยาบาลทุกเดือนอยู่แล้ว จากที่ได้ดำเนินการมาปีกว่าพบว่าได้รับการตอบรับดีมาก ช่วยสะท้อนปัญหาของโรงพยาบาลให้ชุมชนรับทราบ ช่วยรับปัญหาของชุมชนกลับมาปรับทิศทางการทำงานของโรงพยาบาลได้ รวมทั้งสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องระหว่างโรงพยาบาลกับชุมชนได้ดี

             ประชาสัมพันธ์โรงพยาบาลประจำตำบลของเรามี 7 คนเพราะเรามี 7 ตำบล คัดจากหัวหน้างานที่เป็นคนพื้นที่ คนที่มีใจรักที่จะพูดคุยกับชาวบ้าน มีความสนใจในเรื่องต่างๆของโรงพยาบาล กล้าตัดสินใจ โดยให้ถือเสมือนตัวแทนโรงพยาบาลและผู้อำนวยการออกไปปฏิบัติหน้าที่ในตำบลนั้นๆ ในการประชุมตำบลแต่ละครั้งก็จะมีกำหนดเวลาจากตำบลแจ้งผ่านทางอำเภอมาให้โรงพยาบาลได้ทราบ อาจจะเป็นการประชุมที่อบต./เทศบาล ศาลากลางบ้าน บ้านกำนัน ที่วัด ก็แล้วแต่ตำบลไหนจะกำหนดอย่างไร แต่ทำให้เราทราบได้คร่าวๆว่าจุดที่จัดประชุมก็คือจุดที่ถือเป็นศูนย์รวมของชาวบ้านนั่นเอง  ตอนนี้ก้าวไปจากเดิมก็คือประชาสัมพันธ์โรงพยาบาลประจำตำบลได้ร่วมมือกับทีมดูแลผู้ป่วยที่บ้านและชุมชนกำหนดทีมรับผิดชอบกันเป็นตำบลๆเพื่อให้ชาวบ้านคุ้นเคยกับเจ้าหน้าที่ที่ไปเยี่ยม แพทย์ พยาบาล เภสัชกรเองก็มีการรับผิดชอบกันเป็นตำบลๆไปด้วยรวมกับเจ้าหน้าที่อนามัยที่รับผิดชอบโดยตรงทำให้สามารถรับรู้ข้อมูลจากชาวบ้านปกติ ชาวบ้านที่ป่วยทำให้เรามีข้อมูลในการตอบสนองต่อผู้ป่วยได้มากขึ้น