เมื่อคืนได้อ่านหนังสือของ คุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย ชื่อหนังสือว่า ทักทายกันด้วยความสุข มีอยู่บทหนึ่งเขียนไว้สรุปได้ว่า

เราควรจะทำตัวเหมือนนาฬิกา คือทำเรื่องในปัจจุบัน เพราะนาฬิกาที่ยังเดินอยู่จะทำหน้าที่ชี้เวลาปัจจุบัน

แต่ถ้าทำตัวเป็นไดอารี่ ก็จะหมกมุ่นอยุ่กับอดีต

เป็นปฏิทินก็จะกังวลกับอนาคต

 สรุปคือ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด แล้วอนาคตจะดีเอง