ปล่อยบ้าง วางบ้าง


    เมื่อวาน...หลังจากเครียดมากจากงานที่โถมเข้ามาเยอะเกินปริมาณปกติ ด้วยกำลังคนที่มีอยู่จึงรับกันแทบไม่ไหว จึงลงไปช่วยลุยจนลุล่วงไปอย่างทุลักทุเล ทุ่ามกลางสายตาของคนแผนกอื่นที่งานเสร็จแล้วรอเลิกงาน ยิ่งเพิ่มความน้อยเนื้อต่ำใจของทีมงานที่เคยพูดให้ได้ฟังว่า พวกเราไม่มีช่วงเวลาแบบนั้นเลยหรือ แต่ทีมก็ผ่านวันเวลาแห่งความเครียดความหนักของงานไปได้โดยไม่มีทีมไหนมาช่วยเหลือ พวกเราสามารถทำได้แม้จะใช้เวลานานกว่าทุกวัน 

   วันนี้...มอบหมายงานที่เหลือให้หัวหน้าทีมจัดการ ขอเลิกเร็วสักวัน บางครั้งหากเรายิ่งหวง ยิ่งควบคุมมาก ก็เหมือนไม่ให้โอกาสพวกเขาคิดเองจัดการงานเองได้ หลังงานหลักจบในวันนี้จึงขอตัวกลับบ้าน

   บางทีก็ปล่อยบ้าง วางบ้าง....

    

หมายเลขบันทึก: 638634เขียนเมื่อ 6 ตุลาคม 2017 18:00 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 ตุลาคม 2017 18:00 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (1)

ปล่อยวางบ้าง  ไม่หนักเกินไปจ้ะ

รักษาสุขภาพนะจ๊ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี