(154) จะวุ่นวายหรือสงบอยู่ที่ใจคน

Ka-Poom

(154)

วันเสาร์ที่ 3 มิถุนายน

ภารกิจและกิจกรรมที่ทำในวันนี้;

ตื่นนอนปฏิบัติภารกิจส่วนตัวอยู่ในโซนด้านในวันนี้พระท่านรับกิจนิมนต์ในหมู่บ้านดังนั้นจึงไม่ต้องรีบออกไปทำอาหารถวายพระ เป็นช่วงเวลาที่ได้ใช้ชีวิตอย่างเนิบช้า ไม่ต้องรีบเร่ง อากาศยามเช้าเย็นสบาย สงบ ไม่วุ่นวาย ถ้าเป็นโซนศาลาด้านหน้าคนมาทำบุญจะเยอะและมากราบหลวงปู่ก็มีมาก ใครมาท่านก็รับเป็นลูกหลานท่านหมด พระเมตตาอันยิ่งใหญ่ไพศาล เมื่อท่านเมตตาใจเรานี้ยิ่งต้องระมัดระวังที่จะไปก้าวล้วงท่านโดยการนำวิธีแบบโลกๆ มาใช้

หลังรับข้าวเสร็จนั่งสนทนากับพระอาจารย์ ได้แนวคิดให้เกิดสติกับตนเองหลายประเด็น พระปฏิบัติท่านแสวงหาทางสงบอย่างมีปัญญา ดังนั้นจึงไม่ใช่ธุระอะไรมากมายกับเรื่องกิจกรรมแบบโลกๆ ฉันอาหารเสร็จท่านก็กลับเข้าที่พัก รวมถึงคุณยายชีและผู้มาปฏิบัติธรรม ต่างทำภารกิจหน้าที่แตกต่างกันไป เมื่อผู้คนกลับไปความวุ่นวายก็จางลงความสงบก็ปรากฏขึ้น

กิจกรรมการนวดวันนี้แม่รีกับหมอนีช่วยกันทำกัวซา แต่ผิดพลาดนิดหน่อยคือ ลืมสังเกตอาการแพ้ยาหม่องเขียวที่นำมาใช้ในการทำกัวซา หรืออาจจะเป็นเพราะใช้ปริมาณเยอะเกินไปกว่าปกติเลยทำให้เกิดอาการวิงเวียนศีรษะ

ภารกิจส่วนใหญ่ที่ทำในวันนี้คือ การเขียนหนังสือสลับกับการนั่งสมาธิภาวนา และตอนเย็นเดินออกไปที่ศาลาสนทนากับทุ่งบอยติดตามเรื่องการเรียนของเด็กๆ

ตอนเย็นได้ทราบข่าวดีของพี่วิภัสรา รู้สึกยึดดีอย่างมาก 9-10 ปีเต็มรพ.ยโสธรทิ้งห่างของการได้รับรองผลงาน R2R นำมาซึ่งความปลาบปลื้มใจในฐานะของผู้เป็นคุณอำนวย หรือ R2R Facilitator

ข้อปฏิบัติในชีวิต;

- สวดมนต์ทำวัตรเช้า

- เตรียมอาหารถวายพระ

- นั่งสมาธิภาวนา เดินจงกลม

- เขียนถอดบทเรียนใคร่ครวญในตนเอง

- ศึกษาธรรมะจากการฟังเทศน์

- ทำวัตรเย็น

การอยู่ที่วัด ค่อนข้างเอื้ออำนวยต่อการปฏิบัติได้ดีกว่าอยู่นอกวัด แต่จากการทดลองปฏิบัติมาหลายปี สิ่งสำคัญที่เป็นอุปสรรรคขัดขวางการปฏิบัติไม่ใช่เรื่องสถานที่หากแต่เป็นเรื่องความขี้เกียจ ความไม่มุ่งมั่นในจิตใจตนเองต่างหากที่ทำให้ไม่สามารถลงมือปฏิบัติตามแผนที่วางไว้

สิ่งที่ได้เรียนรู้และคุณค่าที่เกิดขึ้นในชีวิต;

ไปไหนใครก็รัก...

ไปไหนใครก็ชัง...

ต้องพิจารณากรรมของตนเอง

คนรักทั่วเมือง

คนชังทั่วบ้าน

มันขึ้นอยู่กับกรรมของเราเองทั้งนั้น

ไม่มีใครไปยุยงให้ใครชังใครได้

ไม่มีใครไปเชื้อเชิญให้ใครรักใครได้

"กรรม" คือ การการกระทำของเราล้วนๆ ที่มาจากกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม

ความวุ่นวายต่างๆ ที่เกิดขึ้นภายในวัดต่างล้วนมาจากคนที่หอบหิ้วเอาความวุ่นวายมาด้วย เมื่อคนจากไปความวุ่นวายก็สงบ ธรรมชาติรอบตัวภายในวัดก็ยังคงเอื้อต่อการปฏิบัติธรรมเช่นเดิม เมื่อหันหน้าเดินออกมาทางส่วนหน้าของวัดคนจะเยอะ เมื่อเดินหันหลังกลับเข้ามาโซนที่พักภาวนาความเงียบสงบก็จะปรากฏ

แปดปีเต็มย่างเข้าปีที่เก้าของการเลือกสถานที่อันใกล้บ้านแห่งนี้เป็นแหล่งเรียนรู้ฝึกฝนตนเอง เห็นการเปลี่ยนแปลงและเติบโตที่เกิดขึ้นภายในใจตนเอง "คน" คือตัวแปรสำคัญ ใจของคน เป็นใจที่จะสงบก็ได้ เป็นใจที่วุ่นวายก็ได้ อยู่ที่กำลังของจิตใจแต่ละบุคคล ถ้าหากใครตระหนักในเรื่องนี้ก็จะเร่งเพียรอบรมฝึกฝนขัดเกลาจิตใจตนเองให้สงบ สะอาด สว่างแจ้ง

บทธรรมที่ได้ศึกษา;

“พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ทั้ง ๓ อย่างนี้เป็นที่เลิศ ที่ประเสริฐ พวกเราเรียกว่า คุณพระรัตนตรัย ผู้ที่เลื่อมใสกราบไหว้บูชา แล้วตั้งจิตระลึกนึกภาวนาเอาเป็นที่พึ่ง ของตน อย่างที่เรียกว่า พระไตรสรณาคมน์ บุคคลใด จะเป็นผู้หญิงหรือชายก็ตาม จะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่ ก็ตาม มีความเคารพกราบไหว้สักการะบูชาด้วยศรัทธาความเลื่อมใสในคุณพระรัตนตรัย ผู้นั้นแลจิตได้ที่พึ่งอันเกษม ที่พึ่งอันเป็นมงคลสูงสุด พวกเราทั้งหลาย ได้ที่พึ่งเช่นนี้แล้ว ย่อมพ้นไปจากทุกข์ทั้งปวงดังนี้...”

โอวาทธรรม

หลวงปู่ฝั้น อาจาโร

วัดป่าอุดมสมพร อ.พรรณานิคม จ. สกลนคร

(พ.ศ. ๒๔๔๒ - ๒๕๒๐)

#Noteเตือนตนเอง

จากบทธรรมดังกล่าวได้เรียนรู้กับตนเองว่า การยึดมั่นในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ และน้อมปฏิบัติตามมรรคแปดประกอบด้วย ศีล สมาธิ และปัญญา แม้ว่าวิถีชีวิตจะไม่เอื้ออำนวย แต่ก็ให้พยายามให้มากกว่าที่เป็นอยู่ ชีวิตที่อำนวยคือ ชีวิตนักบวช ในเมื่อปัจจุบันเราไม่ใช่นักบวชก็ให้ทำเต็มกำลังความสามารถและโอกาสที่มี มาถึงวันนี้ปีที่สิบเอ็ดของการเรียนรู้เรื่องนี้ในชีวิต มีผลลัพธ์สะท้อนออกมาให้เห็นหลายอย่างหลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องราวที่มากระทบเราเผชิญต่อเรื่องราวนั้นอย่างไร

03-06-2560


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน In Mind

คำสำคัญ (Tags)#mind#spiritual#self reflection

หมายเลขบันทึก: 629291, เขียน: 04 Jun 2017 @ 15:55 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ดอกไม้: 2, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (1)

sr
IP: xxx.68.44.166
เขียนเมื่อ 

Thank you for the clear reminder of Kamma (both good and bad). Kamma is results of actions. Actions is caused by 'wants' and directed by 'siila' (or discipline - vinaya). We can say that Kamma depends on Vinaya. And vinaya depends on 'view' (ditthi). The right view gives rise to vinaya. Buddhist vinaya gives rise to right actions and thus right kamma.

People who have experienced right actions in turn return respect and right actions too. Right Kamma is useful.