(70) วันที่เจ็ดสิบของปี

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

(70)

วันเสาร์ที่ 11 มีนาคม

นับเป็นวันที่ 70 ของปี ตัวเลขอาจทำให้ดูเร็วหรือช้า แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับว่านี่คือ ความล่วงเลยไปของกาลเวลา

เช้าวันนี้อากาศที่วัดกำลังเย็นสบาย แต่พอสายหน่อยเริ่มร้อน ช่วงเช้าทำอาหารถวายพระ เด็กๆ คือ บอยกับทุ่งติดตามหลวงปู่และพระอาจารย์ไปกิจนิมนต์ที่กรุงเทพฯ เป็นการเดินทางเข้าเมืองกรุงของเด็กทั้งสองคน ห่วงใยแบบห่างๆ แต่เชื่อมั่นในวิธีการบ่มเพาะอบรมสั่งสอนของพระอาจารย์ และความเมตตากรุณาขององค์หลวงปู่

มานั่งนับย้อนเวลาที่เด็กสองคนนี้มาอยู่ที่วัดด้วยก็ถือว่านานหลายปี เพื่อนในรุ่นราวคราวเดียวกัน ติดยาเสพติดก็มี มีลูกแล้วก็มี เกเรไม่เรียนหนังสือก็มี หรือได้ดีไปก็มี สิ่งแวดล้อมที่เปี่ยมด้วยเมตตาบารมีที่วัดทำให้ทั้งบอยและทุ่งผ่านสิ่งยั่วยุไปได้ซึ่งทุกวันนี้ในหมู่บ้านในชุมชนถือว่ารุนแรงมาก เด็กๆ ที่หลุดออกไปจากวิถีของวัดก็มีเรื่องราวสะท้อนกลับมาให้ได้ยินอยู่เนืองๆ ไปเป็นเด็กแว้นแล้วเกิดอุบัติเหตุบ้าง แข้งขาหักบ้าง เสียชีวิตบ้างตามวิบากและเหตุปัจจัย

แฝดสองพี่น้องไม่ได้ติดตามไปกับคณะหลวงปู่ แต่ก็ยังคงมาวัดเช่นเดิม และสามารถทำภารกิจต่างๆ แทนพี่บอยพี่ทุ่งได้บ้าง กวาดถูศาลาข้างกุฏิหลวงปู่ รดน้ำต้นไม้ ทำความสะอาดโต๊ะหมู่บูชาและความสะอาดศาลา4 ตามปกติเช่นเคย สิ่งหนึ่งที่บ่มเพาะกันคือ พ่อแม่ครูบาอาจารย์ท่านจะอยู่หรือไม่อยู่ให้ปฏิบัติรักษาข้อวัตรกันเช่นเดิมเพื่อเป็นการปฏิบัติบูชาและทำหน้าที่ของตนเอง อีกอย่างเป็นการช่วยทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา และวัดให้ดำเนินไปได้ และดูเหมือนสมาชิกต้นกล้าฯทุกคนจะยึดตามการปฏิบัติเป็นแนวทาง

วันนี้ได้เรียนรู้วิธีการนวดกดจุดและกัวซาไปพร้อมๆ กันทำให้กล้ามเนื้อและเส้นเอ็นมีความคลายตัวได้เร็ว ลดอาการปวดได้ดีขึ้นร่วมกับการใช้ยาทาถอนพิษร้อนออกจากร่างกาย ช่วงนี้ของชีวิตการทานอาหารและการเดินทางทำงานทำให้ไม่สามารถเลือกอาหารที่ทานได้ แม้อาการที่แพ้ผงชูรสดูเหมือนจะดีขึ้นบ้างแต่ร่างกายก็ยังมีความสามารถในการขับพิษออกได้ยาก

ตอนเย็นโกนผม การโกนที่วัดอาจไม่สะดวกเท่าที่บ้านในเรื่องการส่องกระจก แต่ก็ใช้เทคนิคที่ครูบาอาจารย์ท่านสอนคือ ใช้มือลูบคลำหากยังสากๆ อยู่แสดงว่า ยังโกนไม่เกลี้ยง แม้จะไม่คุ้นแต่การใช้เวลาในการโกนก็ไม่นานแป๊บเดียวก็เสร็จ เป็นเวลา 6 ปีของการใช้ชีวิตศีลแปดแบบโกนผมและปฏิบัติโกนผมเองแต่ใช้ชีวิตแบบไม่แยกส่วนออกจากโลก ถอดบทเรียนกับตนเองว่า "ก็ยังคงก้าวเดินแต่ละย่างก้าวอย่างมีสติและไม่ประมาท"

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ผ่านไปอย่างมีความหมาย

11-03-2560

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน In Mind



ความเห็น (0)