" วันหยุด... ที่ไม่ได้หยุด "

ผู้ที่เป็นครูนั้นมีความสำคัญอย่างมาก เพราะครูเป็นผู้ปลูกฝังความรู้สึกความคิดและจิตใจและพัฒนาเยาวชนให้มีความเจริญในทุกๆด้าน เพื่อให้เยาวชนเหล่านั้นเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาชาติบ้านเมืองต่อไป จากพระราโชวาทของทั้งสองพระองค์ตามที่ได้อัญเชิญมานี้ เป็นเครื่องยืนยันให้เห็นถึงความสำคัญของบุคคลที่เป็นครูที่มีต่อความเจริญของบุคคลและชาติบ้านเมืองเป็นอย่างยิ่ง ทั้งนี้เพราะ "ชาติบ้านเมืองจะมีความเจริญมั่นคงอยู่ได้ ก็เพราะประชาชนในชาติได้รับการพัฒนาอย่างถูกวิธี การพัฒนาคนจะดำเนินไปอย่างถูกต้องก็เพราะมีระบบการศึกษาที่ดี และระบบการศึกษาจะดำเนินไปอย่างมีประสิทธิภาพ ก็เพราะมีครูที่มีคุณภาพ"

"... จิตวิญญาณเปี่ยมด้วยความเมตตา

ถึงอยู่ไกลสุดลับตาก็ไปหา

เพื่อให้ศิษย์ได้เรียนรู้วิทยา

ได้ศึกษาเท่าเทียมกับทั่วไป ..."


ในวันหยุดที่ไม่ได้หยุด….. ต้องโดนเพื่อนลากขึ้นไปบนดอย โดยให้เหตุผลว่า “ ว่างมากก็ไปเที่ยวบนดอย ”

เลยตามไป เพราะว่า เพื่อนไปเป็นครูอาสา เราก็เรียนครู

สถานที่ที่ไปเป็นโรงเรียน คือ โรงเรียนพัฒนาต้นน้ำที่ 5 ขุนวาง อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ค่อนข้างชนบท การเดินทางค่อนข้างลำบากเพราะถนนยังเป็นดินลูกรัง เวลาฝนตกจะเป็นโคลน อากาศดี เย็นสบาย โรงเรียนทั้งหมดมีครู 4 คน นักเรียน 51 คน ครูต้องประจำอยู่ที่โรงเรียน เพราะเด็กนอนที่โรงเรียน ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันศุกร์ ครูที่นี่ทำหน้าที่ตั้งแต่การสอนจนถึงการทำอาหารให้เด็ก ครูที่อยู่ที่นี่จะมีทั้งครูที่มาจากในเมือง และครูที่บรรจุ ครูทุกคนบอกว่า การจะมาเป็นครูได้ ต้อง รั ก และ ศ รั ท ธ า ในอาชีพก่อน ครูไม่ว่าจะอยู่บนดอย หรือในเมือง ก็คือ ค รู ครูทุกคนมีเกียรติ เมื่อมาอยู่แล้วต้องทำหน้าที่ให้เต็มที่สอนให้เด็ก ได้ความรู้มากที่สุด สิ่งที่ได้หลังจากการสอนให้ได้แต่คำว่า ข อ บ คุ ณ หลังการสอนคงไม่ได้ เด็กต้องได้ความรู้ และซึมซับสิ่งที่ดี และนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์จากสิ่งที่เรียนไป ครูก็ต้องมีเทคนิคและ วิธีการให้เด็กเกิดการสนใจและเกิดความอยากรู้อยากเรียนจึงจะเกิดผล


มีคนบอกว่า สิ่ ง มี ค่า ที่ ตี เ ป็ น ร า ค า ไม่ได้

สิ่งที่ได้หลังจากการไปเป็นครูอาสานั้น สิ่งแรกที่ได้คือ ร อ ย ยิ้ ม มีความสุขทุกครั้งที่ได้มองยิ้มน้อยๆ ของเด็กๆ เด็กหลายคน ชอบให้เล่านิทาน และเล่าว่าในเมืองมีอะไรที่ที่โรงเรียนและหมู่บ้านไม่มี เด็กๆ ชอบพูดภาษาถิ่น บางครั้งเราไม่เข้าใจ เด็กๆก็จะหัวเราะ และเด็กๆก็จะสอนเราว่าคำที่พูดไปหมายถึงอะไร เด็กๆมีความสนุกสนานกันมาก ร อ ย ยิ้ ม สำหรับฉันเป็นสิ่งหนึ่ง ที่มีค่ามาก เพราะเงินไม่สามารถซื้อยิ้มที่ออกมาจากใจได้



ในวันหยุดที่ได้ไปทำกิจกรรมครูอาสามานั้น ทำให้ได้ข้อคิดหลายๆ อย่างไม่ว่าจะเป็น การเป็นครู ต้องทำทุกอย่างให้เป็น ต้องมีความอดทนสูง ไม่ยึดความสบายเป็นหลัก ต้องมีความรัก ความศรัทธา ความเชื่อที่ว่าเด็กทุกคนมีศักยภาพที่จะเรียนรู้ในสิ่งที่ยากขึ้นไปได้ และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือได้รู้ว่า

“ สิ่งที่มีค่า ที่ไม่สามารถตีราคาได้ “ นั้นมีจริง…


ที่มา : https://sites.google.com/site/krutubtib/khru/khwam

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน " วันหยุด... ที่ไม่ได้หยุด "



ความเห็น (0)