วันที่ 38 เพื่อนกับสายฝน (วันที่ 11 กรกฎาคม 2559)

Fah Ladda
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


วันนี้ฝนตกหนักมาก....รองคัทชูเต็มไปด้วยนำขัง โชคดีของเด็กนักเรียนที่โรงอาหารอยู่ใกล้อาคารเรียน สามารถวิ่งผ่านไปได้โดยเปียกฝนเพียงนิดเดียว แต่ดูจากสายฝนที่โปรยปรายมาสามารถทำให้ไม่สบายได้แน่นอนถ้าตากฝนนาน และยิ่งเป็นเด็กประถมจะชอบเล่นน้ำฝนมาก ทุกวันตอนพักเที่ยง ถ้าวันไหนที่ฝนตกหนัก นักเรียนที่มีเป็นจอมวายร้ายของห้อง เสื้อผ้าจะเปียกชุ่มมาก และโรงเรียนเป็นห้องแอร์ อากาศก็พาหนาวไปอีก เตือนยังไงก็ไม่ฟัง...

โชคดีของเด็กที่โรงอาหารอยู่ใกล้ แต่เป็นความโชคร้ายของครูที่โรงอาหารอยู่ไกลมาก....และยิ่งเป็นวันที่ฝนตกหนักแบบนี้ ทางเลือกก็คือ อด...กับกางร่มไปกิน...แต่สำหรับเรา ทางเลือกมีทางเดียวค่ะ คือ “กางร่มไปกิน” หิวมากมาย ....แต่บนความโชคร้ายก็มีเรื่องราวดี ๆ ความทรงจำดี ๆ สำหรับเราการมาฝึกสอนนอกจากเราได้รับประสบการณ์จากการสอนหน้าชั้นเรียน สิ่งที่เราได้คือ มิตรภาพจากเพื่อน ทั้งเพื่อนจากสถาบันเดียวกัน และเพื่อนต่างสถาบัน ไม่น่าเชื่อว่าวันนี้จะได้มาอยู่...มาฝึกสอนที่เดียวกัน มาแชร์ความทุก แชร์ความสุขด้วยกัน พักเที่ยงเป็นการรวมตัวกัน นั่งกินข้าว สังสรรค์กัน พูดคุยสิ่งที่อึดอัด สิ่งที่ไม่สบายใจ เพราะบางเรื่องเราก็ไม่สามารถเก็บไว้ได้คนเดียว พอฟังเรื่องของเพื่อน เรื่องของเรากลายเป็นเรื่องเล็กไปเลย ฝนพรำก็ดีนะเราว่า...โมเม้นต์แบบนี้หายากมาก เดินไปด้วยกันกลางสายฝน และถ้ายิ่งมีคนปล่อยมุขออกมานะ ยิ่งสนุกไปเลย “บันทึกไว้ในความทรงจำกับวันเวลาแบบนี้”

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวลัดดาวัลย์ จันตะคุต (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)