.....ชาวนาระทม.....

ต้องวอดวายควายรักก็จักคง..........ชีพปลดปลงให้เขาเอาเนื้อกิน


..........เดินตามต้อยค่อยจูงมุ่งโรงฆ่า

อกชาวนาสุดตรมระทมฝืน

เพราะจนยากพรากควายขายกล้ำกลืน

ความขมขื่นประดังหลั่งน้ำตา


..........ได้พึ่งพาช้านานช่วยหว่านไถ

ทั้งนาไร่ที่เราต้องเช่าหา

มรดกตกทอดตลอดมา

จำขายนาปลดหนี้ดอกที่ลาม


..........เมื่อปีกลายควายคู่อยู่ร่วมคอก

ปล่อยให้ออกกินหญ้าริมป่าขาม

ขโมยลักชักลากพรากเขางาม

ให้เดินตามแล้วเชือดเลือดก็เอา


..........จนเหลือหลายกลายเคราะห์มาเสาะสู่

นาที่อยู่ค้างคาด้วยค่าเช่า

พวกเจ้าหนี้ที่ห่วงแห่ทวงเรา

ทุกค่ำเช้าเฝ้าถามคุกคามเรียง


..........นาก็แล้งแห้งผากจนยากไถ

หว่านลงไปตายสิ้นทำกินเสี่ยง

พอฝนโปรยโรยมาน่าพอเพียง

ขยับเคียงควายเฒ่าเอากล้าลง


..........ฝนสับปลับกลับทิ้งประวิงช่วง

น้ำตาร่วงนาฉ่ำขาดน้ำส่ง

ต้องวอดวายควายรักก็จักคง

ชีพปลดปลงให้เขาเอาเนื้อกิน


วันปีย์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน go to knowledge



ความเห็น (0)