ต้องวอดวายควายรักก็จักคง..........ชีพปลดปลงให้เขาเอาเนื้อกิน
..........เดินตามต้อยค่อยจูงมุ่งโรงฆ่า
อกชาวนาสุดตรมระทมฝืน
เพราะจนยากพรากควายขายกล้ำกลืน
ความขมขื่นประดังหลั่งน้ำตา
..........ได้พึ่งพาช้านานช่วยหว่านไถ
ทั้งนาไร่ที่เราต้องเช่าหา
มรดกตกทอดตลอดมา
จำขายนาปลดหนี้ดอกที่ลาม
..........เมื่อปีกลายควายคู่อยู่ร่วมคอก
ปล่อยให้ออกกินหญ้าริมป่าขาม
ขโมยลักชักลากพรากเขางาม
ให้เดินตามแล้วเชือดเลือดก็เอา
..........จนเหลือหลายกลายเคราะห์มาเสาะสู่
นาที่อยู่ค้างคาด้วยค่าเช่า
พวกเจ้าหนี้ที่ห่วงแห่ทวงเรา
ทุกค่ำเช้าเฝ้าถามคุกคามเรียง
..........นาก็แล้งแห้งผากจนยากไถ
หว่านลงไปตายสิ้นทำกินเสี่ยง
พอฝนโปรยโรยมาน่าพอเพียง
ขยับเคียงควายเฒ่าเอากล้าลง
..........ฝนสับปลับกลับทิ้งประวิงช่วง
น้ำตาร่วงนาฉ่ำขาดน้ำส่ง
ต้องวอดวายควายรักก็จักคง
ชีพปลดปลงให้เขาเอาเนื้อกิน
วันปีย์
