นิราศเมียนมาร์ (๗๙) สนามบิน

157) รถบัสมุ่ง พุ่งทะยาน ผ่านทางเก่า

ถนนเข้า ร่างกุ้ง มุ่งสู่ฝัน

หวนคืนถิ่น ดินไทย กลับไปกัน

คิดถึงวัน ฉันอยู่ เคียงคู่เธอ

สองชั่วโมง โคลงเคลง ฟังเพลงเล่น

เพลงเย็นเย็น เป็นเพื่อน เตือนเสนอ

ฟังเพลินเพลิน เชิญใจ ใฝ่ละเมอ

พอเผลอเผลอ หลับไป ไม่รู้ตัว

158) ลืมตาตื่น ฝืนมอง ตรองความคิด

ขอบฟ้าปิด เมฆา พาสลัว

เพิ่งลืมตา ตื่นภวังค์ ยังเมามัว

พอรู้ตัว งัวเงีย หายเพลียพลัน

ถึงสนามบิน ถิ่นพม่า ที่ขาออก

กระเป๋างอก บอกต่อ ขอฝากฉัน

เตรียมกลับไทย ใจไป ใกล้แจ่มจันทร์

เช็คอินกัน ผันผ่าน ออกม่านเมือง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศเมียนมาร์



ความเห็น (0)