สุนทรีย์กวีศิลป์ (๑๒๖)

"เย็นลมพัด สะบัดพริ้ว ต้องผิวกาย

เย็นลมปลาย สายฝน เริ่มต้นหนาว

เย็นลมไหว ใบไม้ ใต้แสงดาว

เย็นลมพราว พร่างพรม สมฤทัย

เย็นยามนี้ มีแสงไฟ ได้เป็นเพื่อน

เย็นยามเยือน เตือนใจ ไม่หวั่นไหว

เย็นยามเหงา เราห่างกัน อย่าหวั่นใจ

เย็นยามใด ใจยังอยู่ เคียงคู่กัน"

Evening exercise 10/11/57

สวนสาธารณะเพชบุระ เมืองเพชรบูรณ์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สุนทรีย์กวีศิลป์



ความเห็น (0)