สุนทรีย์กวีศิลป์ (๘๘)

"แม้มืดค่ำ ย่ำเย็น ยังเห็นค่า

ชีวิตฝ่า ท้าประจัญ ไม่หวั่นไหว

ผจญทุกข์ ผจญโศก ท้าโรคภัย

ขอแค่ใจ ไม่ท้อ ระย่อกลัว

สติมั่น ทันปัญหา ปัญญาเกิด

ความคิดเลิศ บรรเจิดล้ำ นำสลัว

อิทธิบาทสี่ มีไว้ อยู่ในตัว

คิดถ้วนทั่ว ชั่วไกล จักได้ดี"

Evening exercise 2/10/57

หนองหลวง เมืองตาก ยามค่ำ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สุนทรีย์กวีศิลป์



ความเห็น (0)