ดุริยะสัญญานิพนธ์
ครั้งที่ 2
เมื่อมนุษย์รู้จักสัญญาดนตรี
เสียงที่เรียงร้อยเป็นทำนองก็เกิดขึ้น
เมื่อมนุษย์รู้รักทำนองที่เกิดขึ้น
ความแตกต่างเชิงวาระย่อมอุบัติตน
การเกิดขึ้นสองอย่างทำให้เกิดรู้
แตกต่างไปด้วยความรู้สึก
อันเสียงสัญญากับสามัญ
วาระนั้นได้ด้วยการเทียบเคียง
ได้ด้วยการยอมรับฟัง
ความต่างของทำนองเกิดขึ้นจากความคิดประดิษฐ์
มิสามารถร่วมผสมปนให้กลืนกลมได้
อันหมายถึงความคมของเข็มมีด้านเดียวเสมอ
ระหว่างทำนองย่อมแตกความต่างกัน
เสียงดนตรีนั้นเปรียบได้แก่นแท้แห่งสัจจะ
ท่วงทำนองร้อยเรียงเสียงแตรกำหนดเป็นสัญญาลักษณะ
สัจจะดนตรีเสียงมีกำหนดได้ด้วยธาตุเสียง
ทำนองระหกเหิรนั้น
เป็นตามประสงค์ได้ในอารมณ์
ณัฐนพมนูอินทาภิรัต
