สิ่งไรไรมิได้แตกต่าง

อัตตา พรหมัน

อัตตาว่า ตัวตนเราเที่ยง

ชีวาตมันเศษเสี้ยวธุลีสม

ปรมาตมันสิ่งสากล

พรหมันเป็นเครือคือสัมบูรณ์
...


สิ่งไรไรมิได้แตกต่าง

สิ่งผสมจากสิ่งหนึ่ง

มิแยกทวินิยม

สิ่งสกลคือสัมบูรณ์
..


พินิจวนเวียนอ่านน่าเวียนหัว

วนตรองตรองดูน่าฉงน

คิดคิดเอาคงมิแยบยล

นึกนึกเอา..คงว่า..เอนเอียงคำ
...


การนึกเอาว่านั่นหรือคือใช้เหตุผล

พบสากลความจริงหวัง....

วาดความฝันเหมือนกำเเพงบัง

ฤาความจริงพบอคติในใจ...ตน

.........

 

ด้วยเมตตาธรรม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คนวัยเรียนรู้



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ไป่ใส่หน้ากากประดุจโขน (กาพย์ฉบัง ๑๖)

...เช้าค่ำนำใจไหว้วอน..................ทรงชัยโปรดพระพร.......เมตตารักสอนอ่อนโยน
...ไป่ใส่หน้ากากประดุจโขน............ประพฤติดั่งโจร............ฤๅเล่นเช่นโหรโหดลวง
...อุตริสิสู่แดนสรวง.......................อ้างเทพฝากห่วง..........บอกบุญรับทรัพย์นับอนันต์
...กาลามสูตรสะดุดหยุดพลัน...........เหลือเพียงแค่ควัน........รวนเรเหหันห่างธรรม
...โปรดข้าฯมั่นคงมรรคค้ำ..............ปฏิบัติประจำ................ใช่ร่ำไร้สติตริตรอง
...สรวงสวรรค์หวังได้ครอบครอง.......กายใจจักต้อง..............รักผองทุกข์ท้นลำเค็ญ