น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรง

ไร้นาม

ฉันเคยเหงา จนต้องกลับมา นั่งที่เดิมนี้ ฉันนั่งจนลืมตัวว่า ความเหงาไม่คลาย มีแต่ความฝันเข้ามาแทนที่

เมื่อตื่นจากฝันถึงรู้ว่าน้ำท่วมมากแล้ว ท่วมจนมิดทางรถไฟ แต่รถไฟยังคงตะบึงแล่น อย่างสวยหรู มีฟู่ประดับ มีไฟวิจิตร ผู้คนเริ่มหยิบหน้ากากมาสวมและระเริงเล่น

น้ำท่วมมากแล้ว

ฉันเริ่มมองหาผักบุ้ง ..ฉันมองไม่เห็น

แต่..เดี๋ยว

โน่นไง

กอผักบุ้งที่เคยคลุมน่านน้ำแห่งนี้ ถูกเบียดด้วยกระแสน้ำท่วม ออกไปติดฝั่งฟาก

ฉันเห็นคนไม่สวมหน้ากากใช้ไม้สาวผักบุ้งอยู่ไกลๆ

ฉันเริ่มมองหาไม้ยาวๆบ้าง..บางทีอาจจะได้สักกอ

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน alternative

คำสำคัญ (Tags)#wisdom

หมายเลขบันทึก: 55202, เขียน: 20 Oct 2006 @ 06:34 () , แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 16:08 (),  | , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (6)

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

สวัสดียามเช้าคะ...

หายไป และก็มา...ไม่แน่นอน...แต่ก็ดีใจที่ได้เจอ...อีกครั้ง...

ฟังดูเหมือนนิ่งๆ เหงา...ในอารมณ์...อาจใช่หรือไม่ก็ได้...

....

ไร้นาม
IP: xxx.28.25.169
เขียนเมื่อ 

ตอบคำถาม ด๊อกเตอร์คนเก่ง คู่ใจของ(?)

ด้วยบันทึกนี้http://gotoknow.org/blog/alternative/48718

ตั้งใจสาวเข้าเถอะค่ะ ในน้ำมีผักบุ้งเสมอ หรือหากไม่อยากเสียแรงสาว ไปซื้อที่ตลาดก็ได้ผักบุ้งเลย แต่ทว่าไม่ได้อารมณ์ของการสาวได้เองในน้ำอันเวิ้งว้าง

สวัสดีค่ะ

ชอบแนวการเขียนนะคะ 

แต่ว่า

โหรงเหรงค่ะ  มิใช่โหลงเหลง

ด้วยความยินดียิ่งกับกำลังใจที่คุณเมตตา(คนวาดผ้าบาติกได้สวยหรูวิจิตร) มอบให้

เอ้า ฮุยเลฮุย

ฮุยเลฮุย

แรงมากพรื้อ

 

ขอบคุณคุณครูห้องเรียนสีชมพู

ตะกี้พิมพ์ตั้งยาว อินเตอร์เนตหลุด

คราวนี้รีบบันทึกสั้นๆว่า ไร้นามขอคารวะ

ไร้นามกำลังเรียนภาษาไทยและอังกฤษอยู่ เพราะว่าไปทำ IQ test แล้ว ด้าน Linguistic percentile ได้แค่ 60% มีคำแนะนำให้เขียนมากๆ อ่านมากๆ และไร้นามโชคดีจัง ได้คุณครูมาช่วยท้วงติง

Thank you.