ในมุมของของ การถกกัน เถียงกัน อภิปรายกัน ค่อนข้างนำมาซึ่งทางออกที่ดีของทุกปัญหา
การเปิดใจ พูดคุยโดยใช้หลักการ อธิบายถึงเหตุและผลของแต่ละฝ่ายจึงน่าจะนำมาซึ่งความเข้าใจกันของทุกฝ่าย
ก่อนอื่น ผมมองว่าต้องมีหลักคิดในมุมมองเดียวกันก่อน ไม่ว่าเราจะพูดคุยหรือถกอะไรกัน ทุกฝ่ายต้องมีหลักคิดเดียวกันซะก่อน
ไม่งั้นหากแต่ละฝ่ายคิดไปกันคนละหลัก จะถกกันยังไงแบบไหนก็จะได้ความเข้าใจกันในคนละแบบ
ผมมองว่าปัญหาของบ้านเราทุกวันนี้ เกิดจากการที่แต่ละฝ่ายมีหลักคิดที่แตกต่างกัน (อย่างสิ้นเชิง)
ฝั่งหนึ่งมองไปซ้าย อีกฝั่งหนึ่งมองไปทางขวา ... พูดคุยแบบไหนก็ไม่มีทางบรรจบพบเจอกัน
ที่จริงเราต้องตั้งหลัก(คิด)ก่อน ว่าประเทศเราเป็นแบบไหน เราเป็นประชาธิปไตยจ๋าเลยหรือเปล่า?
รับฟังเสียงสัมคมน้อยไปหรือไม่? หรือต้องการให้สังคมเข้าใจระบอบการปกครองของเราให้ถ่องแท้หรือไม่?
เราเข้าใจและเคารพกฏหมายของเราเท่าเทียมกันหรือไม่?
ในเมื่อฝั่งหนึ่งมองว่าประชาธิปไตย คือ เสียงข้างมาก แต่อีกฝั่งมองว่าประชาธิปไตยต้องรับฟังเสียงข้างน้อย
เรากำลังมีปัญหาในเรื่องของตรรกะอย่างสุดโต่ง มันถึงต้องทำความเข้าใจกับสังคมให้ชัดเจน
ว่าตีความประชาธิปไตยว่ามันคืออะไร? การที่เราไม่ตั้งหลัก(คิด)แล้วทำความเข้าใจกันก่อน ถึงถกกันไปมันก็ไร้ผล
