มีผู้หญิงคนเดียวในโลก    ที่ทุกทีที่เราหิวข้าว เขาจะไปทำกับข้าวให้กิน

มีผู้หญิงคนเดียวในโลก    ที่เราเกเรแค่ไหน เขาก็ไม่โกรธ

มีผู้หญิงคนเดียวในโลก    ที่เราโตแค่ไหน เขาก็ยังเห็นเราเป็นเด็กเล็ก ๆ

มีผู้หญิงคนเดียวในโลก    ที่เรามีแฟนตั้งหลายคน เขาก็ยังรักเรา

มีผู้หญิงคนเดียวในโลก    ที่ไม่ว่าเราจะเป็นอะไร เขาก็ยังห่วงและรักเราเสมอ

                               ผู้หญิงคนนั้น ก็คือ คุณแม่เรานั่นเอง

พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์

บทความข้างต้นดิฉันอ่านแล้วรู้สึกได้ถึงความรักที่แม่มีต่อลูก พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ ทรงประพันธ์ไว้ดีมาก จึงหยิบมาเป็นประเด็นที่จะพูดคุยกัน ปัจจุบันมีลูกที่ไม่เคยเห็นความสำคัญของแม่เลย ให้ความสำคัญกับคนอื่นมากอาจะเป็นเพราะส่วนใหญ่ เมื่อลูกเกิดมาแม่ก็ได้เลี้ยงเองบ้าง แม่ทอดทิ้งเพราะไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เกิดมา แต่อย่างไรแม่ก็คือแม่ที่ไมมีผู้ใดเทียบเท่าได้อ่านบทความข้างต้นแล้วก็คงทำให้ใครหลายๆคน สำนึกถึงพระคุณแม่บ้างจากผู้ที่ไม่เคยให้ใครมาอยู่เหนือแม่ของเรา