ศ. กิตติคุณ เดชา บุญค้ำราชบัณฑิต และศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์ (ภูมิสถาปัตยกรรม) กรุณาส่งบทความและ วิดีทัศน์ใน YouTube มาให้ น่าสนใจมาก และผมเชื่อว่าใช้ได้ผล จึงขออนุญาตท่านนำมาเผยแพร่ อ่านได้ที่ ๑ และ ๒ ส่วนวิดีทัศน์ดูได้ที่นี่
วิจารณ์ พานิช
๕ ธ.ค. ๕๕
ตามไปอ่านและคิดว่าตัวเองเป็นหลักฐานเชิงประจักษ์ได้ด้วยค่ะ เพราะไม่เคยไปเมืองนอกเลย แต่โตมาในบ้านที่คุณพ่อคุณแม่ (ไม่ได้จบปริญญาตรีทั้งสองท่าน แต่คุณพ่อทำงานที่ต้องเกี่ยวข้องกับคนต่างชาติค่อนข้างเยอะ) เปิดเพลงภาษาอังกฤษ ดูหนังเสียงในฟิล์ม มีหนังสือภาษาอังกฤษเยอะแยะในบ้าน ก็เลยเป็นคนที่ฟังภาษาอังกฤษได้ดีและอ่านเขียนได้ค่อนข้างดีมาตั้งแต่เล็ก โดยไม่เคยเข้าโรงเรียนพิเศษใดๆ เรียนโรงเรียนธรรมดามาตลอด เรียนภาษาอังกฤษได้ระดับดีเยี่ยมมาตลอด แต่พูดไม่มีสำเนียงเท่าไหร่เพราะไม่ค่อยได้ใช้ เมื่อต้องไปเรียนต่อโทและเอกที่ออสเตรเลีย จำได้ว่าไม่เคยมีปัญหาเรื่องการฟัง การอ่าน การเขียนเลย แต่การพูดของเราเขาฟังไม่ค่อยรู้เรื่องในช่วงแรกๆที่เขาไม่คุ้นสำเนียง แต่ได้รับคำชมว่าพูดเพราะเกินไป เพราะติดที่จะพูดเหมือนภาษาเขียน
พอมาอ่านบทความที่อาจารย์แนะนำ แล้วย้อนคิดดู ทำให้สรุปได้อย่างที่เขียนเล่านี่แหละค่ะ ขอเอาไปเผยแพร่ต่อนะคะ คิดว่าวิธีธรรมชาตินี้ดีจริงๆ สำหรับลูกชายสามหนุ่มนั้น เขาเก่งภาษาอังกฤษเพราะเขาได้ใช้ชีวิตอยู่ในสิ่งแวดล้อมภาษานั้นในช่วงที่เขากำลังเรียนรู้ได้ดี จึงไม่ใช่ตัวอย่างเชิงประจักษ์เท่าไหร่นะคะ แต่สำหรับลูกชาย เมื่อกลับมาเมืองไทยก็ไม่ได้ให้เรียนโรงเรียนที่เข้มภาษาเหมือนที่หลายๆคนแนะนำ เพราะเขาบอกว่ากลัวจะลืม เพราะเราก็ใช้วิธีธรรมชาติเหมือนเดิมคือ ดูหนังเสียงในฟิล์มตลอด หนังสือในบ้านก็มีทั้งไทยและอังกฤษ รู้สึกว่าทั้งสามคนเก่งภาษาไทยมากกว่าเด็กไทยที่เรียนเมืองไทยตลอดส่วนใหญ่ด้วยซ้ำค่ะ สรุปว่า ภาษาเป็นสิ่งที่ต้องเรียนให้เป็นธรรมชาติในชีวิตจริงๆค่ะ จึงไม่น่าจะเป็นเรื่องยากสำหรับเด็กไทยส่วนใหญ่ โดยเฉพาะในสมัยที่เทคโนโลยีย่อโลกได้ขนาดนี้ด้วย แต่อยู่ที่การจัดระบบการเรียนการสอนในบ้านเรามากกว่าค่ะ
This is a good idea to practice speaking English in daily life.
เด็กไทยอีกหนึ่งคน ที่เรียนรู้ภาษาอังกฤษแบบธรรมชาติ (คุณพ่อคุณแม่ไทย ไม่ได้เรียนโรงเรียนนานาชาติ) แต่ปลูกฝังให้เรียนรู้ภาษาอังกฤษแบบธรรมชาติตั้งแต่แรกเกิดคะ
http://www.youtube.com/watch?v=JbDk0hzgB1M